نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

سبک نگارشی نویسنده نه تنها بر پایه انگیزه­های شخصی و درونی وی بوده بلکه با بسیاری از عوامل مرتبط با محیط اجتماعی و جغرافیائی پیوندی ناگسستنی دارد. به عبارت دیگر، هیچ نویسنده­ای نمی­تواند خود را از تأثیر طبیعت، محیط اجتماعی و فرهنگی مکانی که در آن زندگی می­کند به دور دارد. به همین خاطر ادبیات منطقه­ای در کشورهای مختلف شروع به نشو و نما می­کند. بر همین اساس بسیاری از نویسندگان سعی در پرداختن به اطلاعاتی در باب آب و هوا، گیاهان، آداب و رسوم، سنتها و ویژگیهای خاص روحی و اجتماعی محل تولدشان داشته­اند.محمود دولت آبادی و ژان ژیونو از نویسندگانی هستند که به این امر اهتمام فراوان داشته­اند. در این مقاله سعی بر آن است تا با ارائه توضیحاتی در باب ادبیات منطقه­ای، تاریخ و مختصات آن در ایران و در فرانسه به  تجزیه و تحلیل در باب اطلاعات داده شده در دو کتاب جای خالی سلوچ و  کُلین  پرداخته شود.

کلیدواژه‌ها