https://france.tabrizu.ac.ir/ پژوهش زبان و ادبیات فرانسه fa daily 1 Wed, 25 Feb 2026 00:00:00 +0330 Wed, 25 Feb 2026 00:00:00 +0330 https://france.tabrizu.ac.ir/article_21284.html جستجوی هویت، مضمونی است که در قلب آثار ادبی قرن بیستم جای گرفته است. رمان نویسان، مانند منتقدان، این پرسش را بررسی می کنند و نویسنده ای مانند بارت نیز از این قائده مستثنی نیست. او با قهرمانان در جستجوی زمان از دست رفته جدیدی احساس هم هویتی می کند و تمایل دارد تا این شاهکار ادبی را بازنویسی کند. دراین مقاله، دست نوشتهای نویسنده را درکتابخانه ملی فرانسه مورد مطالعه قرار میدهیم. این متون بیانگر برخی از درونی ترین اعتقادات او هستند. ما از این طریق، تولد و ابداع مجدد متن را در این آخرین جزوات درسی نویسنده مشاهده می کنیم. این نوشته ها پایه ادبی دیگری را شکل میدهند و بارت به اولین منابع الهام بخش ادبی خود باز می گردد و حتی نسبت به شخص نویسنده اشتیاق پیدا می کند. او این آرزو را دارد که با رمان نویسی جاودانه شده و همانند ققنوس از خاکستر خویش دوباره متولد شود. جهت کشف و مشاهده منابع این رنسانس هنری، بخشهای خط خورده شده ایی از دست نوشتهای او را که در کتابخانه ملی فرانسه موجود است را مورد مطا لعه قرار میدهیم. این دست نو شته ها که به صورت خط خورده و چک نویس هستند، در بعضی از موارد بیانگر نقطه نظرات باطنی نویسنده در مورد مراحل مختلف آفرینش جملات ادبی هستند. بدین سان ما تلاش خواهیم کرد تا حقیقت ادبی پنهان شده نزد این آفریننده هنر هیچ نوشتن را درک کنیم. او سعی بر آن دارد تا همانند پروست شاهکار ادبی ورمان را از نو تعریف کرده و به آن شکلی زمانی بدهد. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21279.html نظریه دریافت ادبی، نقش پویای خواننده را به رسمیت شناخته و به بررسی واکنش فرهنگی و انتقادی یک اثر در زبان پذیرنده می‌پردازد. زبان فرانسوی طی دو قرن گذشته جایگاه مهمی در کتابخانه ایرانیان یافته است. در این مقاله ما قصد داریم به مطالعه نویسندگان بلژیکی فرانسوی زبان بپردازیم که از سال 1921 تا 2021 در ایران شناخته شده‌اند: موریس مترلینک، ژرژ سیمونن و آملی نوتومب. ابتدا، ردپای تأثیر فرهنگی و ادبی آثار این نویسندگان در ایران را بررسی خواهیم کرد. سپس، ترجمه‌های آثار ادبی، مقالات، متن‌های انتقادی و یادداشت‌های مترجمان آنها در خلال رویدادهای اجتماعی ایران مطالعه خواهیم نمود. به هر حال انتشار آثار این نویسندگان همیشه منظم نبوده است، اما بر روی رمان و تئاتر فارسی تأثیر گذاشته‌اند. علاوه بر این، تحقیقات انجام شده بر روی آثار این نویسندگان نشان می‌دهد که آنها نیز در مواردی با ادبیات فارسی آشنا بوده و حتی از آن برای نگارش آثار خود الهام گرفته‌اند. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21282.html ترجمه شفاهی فرآیندی شناختی است که هدف آن انتقال معنای گوینده سخن است. این فرآیند چه به‌صورت پیاپی چه همزمان انجام شود، نیازمند مدیریت موثر منابع شناختی برای انجام چندین کار به‌صورت همزمان است. بار‌ شناختی بیش از حد می‌تواند عملکرد مترجم را دچار مشکل کند؛ بنابراین نیاز به توسعه مهارت‌های شناختی مرتبط است. این مطالعه به بررسی تاثیر اجرای تکالیف دو‌وظیفه‌ای بر توسعه توانایی‌های شناختی دانشجویان در ترجمه شفاهی می‌پردازد. گروه آزمایش دوره‌های خاصی را که در آن‌ها تمرین ‌های تکالیف دو‌وظیفه‌ای انجام می‌شود می‌گذرانند، در‌حالی‌که گروه کنترل هیچ آموزش اضافی دریافت نمی‌کنند. نتایج نشان دادند که ظرفیت حافظه گروه آزمایش بعد از گذراندن دوره‌ها بهبود قابل توجهی داشت اما تاثیر این تمرین‌ها بر عملکرد دانشجو در ترجمه شفاهی نامشخص است. این نتایج اهمیت ادامه تحقیقات برای درک بهتر ارتباط بین مهارت‌های شناختی و عملکرد مترجم در ترجمه شفاهی را برجسته‌تر می‌کند. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21287.html پژوهش ما با هدف ارزیابی عمیق و نظام‌مند کیفیت سناریونویسی آموزشی در آموزش آنلاین، در بستر خاص دانشگاه‌های الجزایر، هم در دورهٔ بحرانی همه‌گیری کووید-۱۹ و هم در دورهٔ پساکووید انجام شده است. برای این منظور، ما ۴۳ سناریوی کامل یادگیری زبان فرانسه به‌عنوان زبان خارجی در دانشگاه بسکره، منتشر شده بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴ را با در نظر گرفتن مجموعه‌ای از معیارهای دقیق همچون وضوح و تناسب اهداف آموزشی، تنوع و غنای منابع به‌کاررفته، ماهیت و کیفیت تعامل آنلاین، و همچنین شیوه‌های ارزیابی موجود، مورد بررسی و تحلیل قرار دادیم. در مقایسه با ۴۵ سناریوی سال ۲۰۲۰، نتایج ما نشان‌دهندهٔ پیشرفت‌های قابل توجهی در ساختار کلی دوره‌ها و در پیاده‌سازی تعاملات همزمان و غیرهمزمان است که با رویکرد یادگیری اجتماعی تقویت شده‌اند. با این حال، علیرغم این پیشرفت‌ها، کاستی‌هایی در زمینهٔ تسلط بر مهندسی آموزشی همچنان وجود دارد که بر ضرورت اجرای برنامه‌های آموزشی عمیق‌تر و هدفمند برای بهینه‌سازی پایدار آموزش از راه دور تأکید می‌کند. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21281.html روایت مهاجرت به عنوان بوطیقای فضا، جایگاه مناسبی برای بررسی نقش محوری فضا در تحول وشکل گیری هویت هر فرد است. رمان آخرین رویا نوشته روح انگیز شریفیان که روایت داستان زندگی یک زن مهاجر است، بسترمناسبی برای تحلیل چگونگی رابطه فرد با فضافراهم کرده است. بدین ترتیب در این پژوهش با تکیه بر نظریه اتمسفر که توسط آن برر و دنیلو مرتوچلی ارائه شده، به تحلیل این رمان با دیدگاه زیست محیطی می پردازیم. بر اساس این رویکرد، فضا صرفاً یک گستره جغرافیایی ساده نیست، بلکه مجموعه‌ای پویا از فضاهای حسی است که با تعامل خود با شخصیت‌ها، به طور فعال در شکل‌گیری هویت و درک آنها از جهان مشارکت می‌کنند. به کارگیری این نظریه در رمان مهاجرت، تأثیر فضا بر ساخت هویت را برجسته می‌کند و بر توانایی داستان در بیدار کردن آگاهی خواننده نسبت به جهان، خود و فرهنگ‌های مختلف تأکید می‌کند. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21290.html زندگی‌نامه یک روایت از حافظه است که فراتر از تصاویری ساده از مکان‌ها و رویدادهای گذشته می‌رود. این روایت همچنین شامل بوها، احساسات و عواطف مرتبط با افرادی است که بر وجود ما تأثیر گذاشته‌اند، مانند والدین و خواهران و برادران‌مان. این تجربیات حسی و عاطفی بر درک ما از خودمان و دیدگاه‌مان نسبت به جهان تأثیر می‌گذارد.شناسایی این نکته ضروری است که والدین ما، چه بیولوژیکی و چه سرپرستی، نقش اساسی در آموزش و رشد ما ایفا می‌کنند. آنها ما را راهنمایی می‌کنند، بر رفاه ما نظارت دارند و هویت ما و نحوه تعامل‌مان با محیط‌مان را شکل می‌دهند. حمایت آنها، چه جسمی و چه عاطفی، به ما این امکان را می‌دهد که گذشته‌مان را بررسی کنیم و در عین حال با حقیقت‌های گاهی ناخوشایند روبرو شویم و بدین ترتیب درک‌مان از خودمان را غنی‌تر کنیم.مونیکا سابولو این جستجوی هویتی را با تحقیق درباره ردپاهای یک پدر مرموز در حالی که زندگی‌اش را در زندگی پنهان ترسیم می‌کند، به تصویر می‌کشد. تا چه حد کشف جنبه‌های تاریک واقعیت ما این جستجو را تغذیه می‌کند؟ آیا باید با این حقیقت از طریق درون‌نگری مواجه شویم یا به نقش‌های تعیین شده تن دهیم؟ سابولو در روایت خود زندگی‌اش را بررسی می‌کند و رابطه پیچیده‌ای را که با پدرش دارد توصیف می‌کند.برای پاسخ به این مسئله، ابتدا پیمان زندگی‌نامه‌ای را بررسی خواهیم کرد، سپس ردپاهای زندگی‌اش را و در نهایت تصویر پدر و رابطه‌شان را مورد بررسی قرار خواهیم داد. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21288.html ترجمه زبان وحیانی قرآن کریم همواره دغدغه بسیاری از مترجمان و علمای اسلامی بوده است یکی از این مشکلات، ترجمه عبارات ثابت (اصطلاحات خاص قرآنی) است که در قرآن کریم به اشکال مختلف (باهم‌آیی‌ها، ضرب‌المثل‌ها، جملات، کلمات قصار، اصطلاحات و غیره) ظاهر می‌شوند. بنابراین، این مطالعه تلاش خواهد کرد ترجمه عناصر ثابت هم‌نشینی انتخاب شده از متن قرآنی را از طریق مقایسه دو ترجمه از عربی به فرانسه با توجه به خوانش پذیری این ترجمه‌ها و با تکیه بر تئوری ماتریس تعریفی عمر حلمی ابراهیم تجزیه و تحلیل کند .اما در مورد ترجمه عبارات خاص قرآنی از عربی به فرانسه در ترجمه های (کازیمیرسکی و حمیدالله)، این پرسش مطرح می‌شود که کدامیک از ترجمه‌ها از خوانشپذیری بالاتری برخوردارند؟ فرضیه محتمل این است که در سطح زبانشناختی، ترجمه‌های تحت‌اللفظی و در سطح فرهنگی، ترجمه‌های ارتباطی خوانش پذیری بیشتری دارند.نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که از نظر فرهنگی، ترجمه‌های ارتباطی (حمیدالله) نسبت به ترجمه‌های تحت‌اللفظی (کازیمیرسکی) موفقتر و از خوانشپذیری بالاتری برخوردارند. ترجمه‌های تحت‌اللفظی، اگرچه در چارچوب تحلیلی مفید هستند، اما اغلب در انتقال غنای معنایی و قابل فهم بودن پیام قرآنی ناموفق می‌باشند. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21286.html این پژوهش به بررسی دشواری‌هایی می‌پردازد که زبان‌آموزان ایرانی در نوشتن به زبان فرانسه به‌عنوان زبان خارجی با آن روبه‌رو هستند. همچنین، عوامل زمینه‌ای و آموزشی مؤثر بر عملکرد آن‌ها را تحلیل می‌کند. برخلاف مطالعات پیشین که فقط بر تحلیل متن‌ها تمرکز داشتند، این تحقیق از رویکردی ترکیبی استفاده کرده است. در این پژوهش، ده متن نوشته‌شده توسط دانشجویان، پاسخ‌های چهل زبان‌آموز به پرسش‌نامه و دیدگاه‌های دوازده استاد بررسی شده است.نتایج نشان می‌دهد که اصلی‌ترین مشکلات مربوط به کمبود واژگان، خطاهای دستوری، کمبود انگیزه و نبود منابع آموزشی مناسب است. استادان نیز بیشتر بر خطاهای زبانی تأکید کرده‌اند.همچنین مطالعه نشان می‌دهد که رابطه‌ی مثبتی بین نظم در تمرین‌ها (خواندن و انجام تکالیف) و کیفیت متن‌های نوشته‌شده وجود دارد. این نتایج بر اهمیت روش‌های آموزشی متنوع تأکید می‌کنند؛ از جمله کارگاه‌های نگارش، استفاده از منابع دیجیتال و فعالیت‌های خواندن مرتبط با نوشتن.این پژوهش در پایان راهکارهایی کاربردی برای بهبود آموزش مهارت نوشتاری در دانشگاه‌های ایران پیشنهاد می‌کند. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21289.html این مقاله با هدف بررسی نمادشناسی زمان در مجموعه‌اشعار «اشک‌ها» اثر مارسلین دبور-والمور (۱۸۵۹-۱۷۸۶) نگاشته شده است. او با سبک نوشتاری لطیف و تغزلی شناخته می‌شود که عمیقاً تحت تأثیر سوگ، حس مادری و جست‌وجوی آرامش درونی قرار دارد. شعر والمور رنج را به نوعی نیروی زنده و پویا بدل می‌سازد، جایی که نیروهای بنیادین طبیعت با شور معنوی وجود انسان در گفت‌وگو هستند. دبورد-والمور با تخیل شاعرانه خویش، رنج را به نیرویی زاینده بدل می‌سازد و در پیوندی پویا میان طبیعت و معنویت، زمان را دگرگون و بازآفرینی می‌کند.در این پژوهش، می‌کوشیم نشان دهیم که چگونه نمادپردازی زمان در کانون این شعرها جای می‌گیرد. با تکیه بر نظریه‌ی ساختارهای انسان‌شناختی خیال اثر ژیلبر دوران، بررسی می‌کنیم که نمادهای مرتبط با زمان چگونه جهان نمادین این شاعر را سامان می‌بخشند. پرسش اصلی ما این است که مارسلین دبورد-والمور چگونه از خلال تخیل نمادین خود، اضطراب ناشی از گذر زمان را به جست‌وجویی آرامش‌بخش و معنوی تبدیل می‌کند.برای دستیابی به این هدف، شش دسته‌ی نمادین رژیم های روزانه خیال بررسی می‌شوند تا نقش تسلی‌بخش شعر او در مواجهه با زمان، سرنوشت انسانی و هراس از مرگ آشکار گردد. https://france.tabrizu.ac.ir/article_20360.html این مقاله به بررسی جست ‌و جوی هویت زنانه‌ی ژَن، شخصیت اصلی داستان  یک زندگی اثر گی دو موپاسان، از منظر جامعه - ‌زبان‌‌شناختی و با تکیه بر نظریه‌‌های فمینیستی لوس ایریگاری می ‌پردازد. پژوهش حاضر بر این فرض استوار است که هویت اجتماعی و فردی زن در بستر گفتمان‌‌های مردسالارانه، به ‌واسطه‌‌ی سازوکارهای زبانی و گفتمانی دچار بحران و از هم‌ گسیختگی می ‌شود. با بهره‌گیری از دیدگاه‌های لوس ایریگاری درباره‌‌ی حذف و به ‌حاشیه‌ راندگی  سوژه‌ی زنانه در گفتمان‌‌های مسلط، این مطالعه نشان می‌ دهد که چگونه سکوت، ناتوانی در بیان خواسته‌ها و فقدان صدای مستقل در گفتار ژَن، نشانه‌ای از فرودستی، ازخود بیگانگی و ملالِ وجودی اوست.در این چارچوب، مقاله‌ی حاضر تنش میان میل ژَن برای رهایی از نقش‌های سنتی و کلیشه‌ای تحمیل ‌شده بر زنان و فشار هنجارهای زبانی و جامعه‌شناختی حاکم را برجسته می‌ سازد؛ هنجارهایی که هویت زنانه را محدود و تثبیت می‌کنند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که در رمان مذکور موپاسان، زبان نه صرفاً ابزار ارتباط، بلکه عرصه‌ای برای بازتولید سلطه‌‌ی مردانه است و فقدان صدای زنانه به ‌مثابه‌‌ی بازنمایی نمادین ستم جنسیتی و بحران هویت زن عمل می‌‌کند. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21285.html این مقاله به بررسی بازنمایی ازدواج در تئاتر تحت تأثیر ایده‌های فمینیستی می‌پردازد. تحقیق حاضر، بر مبنای بررسی متنی طرح‌ها و نمایشنامه‌های متنوع، و با ارجاع به نظرات جامعه‌شناسان و حقوقدانان، نشان می‌دهد که نهاد ازدواج در نیمه اول قرن بیستم، نه به عنوان یک پیمان عاشقانه، بلکه به عنوان مکانیسمی در راستای از خودبیگانگی تفسیر شده، که نماد بردگی زنان یا تبدیل آنها به کالا میباشد. در واقع، تئاتر فمینیستی فرانسه، که در بافت زمینه ای رهایی زنان قرار گرفته، و متأثر از جریان‌های سوسیالیستی و آنارشیستی است، نقدی اغراق‌آمیز از ازدواج را ارائه میدهد، که منتهی به زیر سوال بردن کامل این نهاد به عنوان ابزاری برای سلطه و تنظیم اجتماعی زنان میشود. این مطالعه همچنین نقش متن ادبی را به عنوان فضایی برای به چالش کشیدن هنجارهای اجتماعی برجسته می‌کند و در مورد امکان در نظر گرفتن داستان به عنوان یک سند انسان‌شناسی یا جامعه‌شناسی تأمل می‌کند. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21280.html مطالعه ی نظریه ی تحولات فرهنگی پیر سیمون بالانش، مبتنی بر مفهوم "پالنژنزی" یا باززایش، جایگاه این نویسنده را در تاریخ فکری قرن نوزدهم به چالش می کشد. به چه دلیل جایگاه بالانش در تاریخ فکری قرن نوزدهم به قدر کافی برجسته نشده است ؟ اطلاعات مربوط به بالانش (۱۷۷۶–۱۸۴۷) بسیار اندک است و این مساله نشان می‌دهد که جایگاه وی به درستی در زمینه خود شناخته و بررسی نشده است. به جز چند جزئیات زندگی نامه و اشاره به وی در ارتباط با اورفیسم و یا به عنوان پیشگام احتمالی ویکتور هوگو، پژوهش های اصلی در مورد آثار و نظریه‌های او همچنان معدود است. هدف این تحقیق اثبات این است که نقش بالانش در تاریخ فرهنگی، به ویژه در دوره رمانتیک و تأثیر عمده او بر فلسفه معاصر، نادیده گرفته شده است. نزد بالانش، پالنژنزی یا باززایش با دو چشم‌انداز مشخص می‌شود: اسطوره‌شناختی و اجتماعی-تاریخی. از یک سو، او الهام خود را از افسانه اورفئوس می‌گیرد، که نماد بازسازی چرخه‌ای بشریت است، جایی که هر چرخه رستاخیزی را پس از سقوط نشان می‌دهد. علاوه بر این، باززایی به عنوان یک اصل سازمان‌دهنده تاریخ بشر تلقی می‌شود و طی آن جوامع بشری مراحل تجزیه و تجدید را تجربه می‌کنند و در نتیجه پیشرفتی مداوم در جهت یک آرمان اخلاقی و معنوی را تسهیل می‌کنند. این طراحی بر اساس دیدگاه مسیحی از تاریخ است که در آن مشیت الهی بشریت را از طریق چالش‌هایش به سوی رستگاری مشترک هدایت می‌کند. در حال حاضر، اندیشه بالانش زاویه‌ای منحصربه‌فرد برای پرداختن به فلسفه تاریخی و علوم اجتماعی ارائه می‌دهد. او پیشنهاد می‌کند که تاریخ را نه صرفاً به عنوان زنجیره‌ای از رویدادها، بلکه به عنوان فرآیندی چرخه‌ای از تجدید در نظر بگیریم، که هر دوره اش حاوی بذر تکامل خود است. در دنیای امروزی که با بحران‌های مختلفی روبرو است، این دیدگاه می‌تواند در مباحث مربوط به معنای تاریخی، توانایی تاب‌آوری جوامع و جستجوی معنا در جهانی در حال راهگشا باشد. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21779.html مطالعهٔ تصویرشناسانهٔ آثار ادبی و سینمایی چارچوبی مناسب برای تحلیل بازنمایی «دیگری» در بستر میان‌فرهنگی فراهم می‌کند. این پژوهش به بررسی نقش «دیگری ایرانی» در رمان و فیلم مردی به نام اوه اثر فردریک بکمن می‌پردازد و این نقش را در ارتباط با فرایند «والا‌انگاری» یا «تصعید» شخصیت اصلی تحلیل می‌کند. در این رویکرد، از مطالعات تصویرشناسی و نظریهٔ کلیشه‌ها برای واکاوی تصویر بینافرهنگی بهره گرفته شده و مفهوم پسا‌ساختارگرایانهٔ «ابژکسیون» (آلوده‌انگاری) ژولیا کریستوا برای تحلیل پویایی روانی شخصیت اوه به کار رفته است. یافته‌ها نشان می‌دهند که در این اثر، نوعی حرکت دوگانهٔ آلوده‌انگاری و والا‌انگاری همراه با صورت‌های بازتابی آن‌ها، یعنی «خودآلوده‌انگاری» و «خودوالا‌انگاری» دیده می‌شود. اوه در مواجهه با سلسله‌ای از فقدان‌ها ــ از جمله مرگ همسر، از‌دست‌دادن شغل، والدین و فرزند نازاده ــ از سازوکارهای دفاعی گوناگونی چون انزوا، انکار و چسبندگی به گذشته استفاده می‌کند. با‌این‌حال، مواجههٔ او با خانواده‌ای ایرانیِ مهاجر، نقش محرکی در آغاز فرایند دگرگونی روانی او ایفا می‌کند. تماس با این فرهنگ بیگانه به آشتی دوبارهٔ او با جهان و بازسازی هویت فردی‌اش می‌انجامد. از این‌رو، مردی به نام اوه کارکرد درمانی «دیگری» میان‌فرهنگی را نشان می‌دهد؛ زیرا حضور دیگری ایرانی امکان تصعید رنج و دست‌یابی به تعالی درونی را فراهم می‌سازد و تفاوت فرهنگی را به عامل زایش و بازآفرینی وجودی تبدیل می‌کند.