Type de document : Research Paper

Auteurs

• Mehrnoosh KEYFAROKHI ¹
• Mahnaz Rezaei ²

¹ استادیار زبان و ادبیات فرانسه گروه زبانهای خارجی و زبانشناسی دانشگاه شیراز

² Associate Professor, Faculty of Humanities, University of Zanjan, Zanjan, Iran

Résumé

Cet article se propose d’étudier le personnage féminin du roman Les Nuits de Téhéran de l’écrivaine iranienne Ghazaleh Alizadeh à travers le prisme de la psychologie analytique de Carl Gustav Jung. Après avoir exposé les concepts jungiens de mythe, d’inconscient collectif et des archétypes de la Mère, de l’Anima, de l’Ombre et de la Persona, l’analyse applique cette grille théorique aux différents traits du personnage principal féminin « Assieh ». L’objectif est de répondre à des questions principales telles que : Assieh correspond-elle au schéma jungien des figures mythiques ? Assieh a-elle des traits qui recoupent plusieurs archétypes majeurs ? Peut-on dire qu’elle renvoie aux structures profondes de l’imaginaire collectif iranien et humain ? L’article vise à montrer que, s’il ne s’agit pas d’un mythe traditionnel, le personnage fonctionne comme une figure mythique moderne par sa dimension exemplaire et symbolique. Par ailleurs, ses traits puisent dans des images archétypales universelles, confirmant ainsi sa pertinence pour une lecture jungienne. Cette étude entend contribuer à une meilleure compréhension de la construction du personnage féminin dans la littérature iranienne contemporaine, tout en interrogeant la validité des concepts jungiens pour l’analyse littéraire.

Mots clés

• archétypes
• inconscient collectif
• Jung
• Les Nuits de Téhéran
• Mythe

Sujets principaux

• critique psychanalytique

Titre d’article [Persian]

تحلیلی بر فراروی از زنانگی در رمان شب های تهران : آسیه موجودی میان کهن الگو و خیال

Auteurs [Persian]

• مهرنوش کی فرخی ¹
• مهناز رضایی ²

¹ Maître assistante en langue et littérature françaises, département des langues étrangères et de la linguistique. Université de Shiraz

² دانشیار گروه زبان انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه زنجان

Résumé [Persian]

در این مقاله به بررسی شخصیت زن "آسیه" در رمان "شب‌های تهران" اثر نویسنده ایرانی غزاله علیزاده از منظر روان‌شناسی تحلیلی کارل گوستاو یونگ می پردازیم. پس از ارائه مفاهیم اساسی روان شناسی یونگ همچون اسطوره، ناخودآگاه جمعی و کهن‌الگوهای مادر، آنیما، سایه و پرسونا، تحلیل حاضر براعمال کردن و تطبیق دادن این چارچوب نظری بر ویژگی‌های گوناگونِ شخصیت قهرمان زن داستان می‌ پردازد.

هدف از انجام ای پژوهش، یافتن پاسخی برای پرسش‌های زیر است: آیا آسیه با الگوی یونگیِ چهره‌های اسطوره‌ای مطابقت دارد؟ آیا او دارای ویژگی‌هایی است که با چندین کهن‌الگوی مهم هم‌پوشانی دارند؟ آیا می‌توان گفت که او بازتاب‌دهنده ساختارهای عمیق ناخودآگاه جمعی ایرانی و انسانی است؟

این مقاله می‌کوشد نشان دهد که اگرچه این شخصیت یک اسطوره سنتی نیست، اما به دلیل بُعد نمادین و الگووار خود، همچون یک چهره اسطوره‌ای مدرن عمل می‌کند. افزون بر این، ویژگی‌های او از تصاویر کهن‌الگویی جهان‌شمول الهام می‌گیرند و بدین ترتیب، مناسبت او برای یک خوانش یونگی تأیید می‌شود.

این پژوهش در نظر دارد به درک بهتر چگونگی شکل‌گیری شخصیت زن در ادبیات معاصر ایران کمک کند و در عین حال، اعتبار مفاهیم یونگی را برای تحلیل ادبی مورد پرسش قرار دهد.

Mots clés [Persian]

• اسطوره
• شب های تهران
• کهن الگو
• ناخودآگاه جمعی
• یونگ