نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

2 استادیار، گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران،

3 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

10.22034/rllfut.2026.71500.1537

چکیده

این مقاله به بررسی نقش شهر پاریس در رمان دورا برودر نوشتۀ پاتریک مودیانو می‌پردازد و نشان می‌دهد که شهر در این اثر صرفاً یک پس‌زمینه مکانی نیست، بلکه به‌مثابه کنشگری روایی و عنصری ساختاردهنده در روایت عمل می‌کند. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از رویکرد روایت‌شناسی و نشانه‌شناسی شهری، نشان می‌دهد که چگونه حرکت راوی در پاریس، ذکر دقیق خیابان‌ها و آدرس‌ها و نوعی کارتوگرافی روایی، به بازسازی روایت و پیوند دادن گذشته با زمان حال کمک می‌کند. تحلیل متن آشکار می‌سازد که پاریس در این رمان کارکردی دوگانه دارد: از یک‌سو راهنمای جست‌وجوی راوی برای یافتن ردّی از دورا است و از سوی دیگر، با سکوت، خلأ و فضاهای تهی خود نوعی زیبایی‌شناسی غیاب را شکل می‌دهد. همچنین مفاهیمی مانند دلبستگی مکانی (توپوفیلی)، سکوت شهری و «بتن فراموشی» بیانگر آن‌اند که پاریس در روایت مودیانو به شخصیتی مستقل تبدیل می‌شود که هم‌زمان خاطره و فراموشی را در خود جای می‌دهد. در نهایت، این پژوهش نتیجه می‌گیرد که پاریس در دورا برودر نه فقط محل وقوع رخدادها، بلکه سازوکاری برای تولید معنا و بازنمایی فقدان است و نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری روایت دارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات