نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 استاد، گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکترا، گروه زبان و ادبیات فرانسه و لاتین، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده
رابطه بین زمان و جنبه لزوماً مبتنی بر اصول زبانشناسی هر زبان است. در زبان فرانسه، این رابطه به لطف شفافسازیها و دستهبندیهای دستوری بسیار دقیق است. با این حال، این دقت میتواند در عمل ترجمه خدشهدار شود، چرا که قوانین دستوری در دو زبانِ بسیار متفاوت کاملاً یکسان نیستند. انتقال دقیق معنای زمانی به جنبۀ کلمۀ انتخاب شده توسط مترجم بستگی دارد. چالش ایجادشده بر اساس این سوال اصلی است: چگونه میتوانیم ارزشهای مربوط به جنبۀ قیدهای زمانی را در زبان فرانسه تشخیص دهیم؟ و به عنوان سوال فرعی، آیا قیدهای زمانی فارسی همان ارزشهای مربوط به جنبه نزد معادلهای فرانسوی خود را دارند یا خیر؟ برای پاسخ به این سوالات، به توضیحات زبانشناسی متوسل میشویم که جنبههای دستهبندی شدۀ قیدها را در جهت شناسایی زمان مربوطه روشن میکنند. سپس، یک مطالعه مقابلهای به ما کمک میکند تا جنبۀ قیدهای زمانی را در زبان فرانسه با ترجمههای فارسی آنها مقایسه کنیم. تجزیه و تحلیلهای ما بر اساس قوانین دستوری ارائه شده در کتاب «دستور زبان بزرگ فرانسه» است. در نتیجه، انسجام معنایی اغلب تضمینکنندهی دیدگاههای زبانشناسی است و از دست رفتگی بخشی از معنا بر نحوۀ انتقال جنبۀ قیدی تأثیر میگذارد.
کلیدواژهها
موضوعات
)