Type de document : Research Paper

Auteurs

• ًAli ABBASSI ¹
• Sarah SHARIFI ²

¹ Professeur, Département de langue et littérature françaises, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran.

² ِDoctorante, Département de Langue et Littérature Française, Faculté des Lettres et des Sciences humaines, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran

Résumé

Le rapport entre le temps et l’aspect s’est nécessairement basé sur les repères linguistiques de chaque langue. Selon la langue française, ce rapport est bien précis grâce aux clarifications et catégorisations grammaticales. Or, cette précision pourra être ternie dans l’acte de traduction, car les règles grammaticales ne sont pas tout à fait identiques au sein des deux langues bien différentes. La transmission exacte du sens temporel dépend de l’aspect du mot choisi par le traducteur. Notre problématique repose sur cette question principale : comment peut-on distinguer les valeurs aspectuelles des adverbes temporels en français ? En tant que question secondaire nous nous demandons si les adverbes temporels persans possèdent les mêmes valeurs aspectuelles de leurs équivalents en français. Pour répondre à ces questions nous allons recourir aux explications linguistiques qui clarifient les catégories aspectuelles destinées à préciser le temps. Ensuite, une étude contrastive nous aide à comparer l’aspect des adverbes temporels en français avec leurs traductions persanes. Nos analyses s’appuient sur les règles syntaxiques françaises présentées dans La grande grammaire du français. Pour conclure, la cohérence sémantique garantit souvent les points de vue linguistiques et la perte d’une partie du sens affecte la transmission de l’aspect adverbial.

Mots clés

• grammaire française
• temps
• aspect
• adverbe
• traduction persane

Sujets principaux

• traduction

Titre d’article [Persian]

جنبۀ دستوری قیدهای زمان در زبان فرانسه و تحقق آنها در ترجمه به فارسی

Auteurs [Persian]

• علی عباسی ¹
• سارا شریفی ²

¹ استاد، گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

² دانشجوی دکترا، گروه زبان و ادبیات فرانسه و لاتین، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

Résumé [Persian]

رابطه بین زمان و جنبه لزوماً مبتنی بر اصول زبان‌شناسی هر زبان است. در زبان فرانسه، این رابطه به لطف شفاف‌سازی‌ها و دسته‌بندی‌های دستوری بسیار دقیق است. با این حال، این دقت می‌تواند در عمل ترجمه خدشه‌دار شود، چرا که قوانین دستوری در دو زبانِ بسیار متفاوت کاملاً یکسان نیستند. انتقال دقیق معنای زمانی به جنبۀ کلمۀ انتخاب شده توسط مترجم بستگی دارد. چالش ایجادشده بر اساس این سوال اصلی است: چگونه می‌توانیم ارزش‌های مربوط به جنبۀ قیدهای زمانی را در زبان فرانسه تشخیص دهیم؟ و به عنوان سوال فرعی، آیا قیدهای زمانی فارسی همان ارزش‌های مربوط به جنبه نزد معادل‌های فرانسوی خود را دارند یا خیر؟ برای پاسخ به این سوالات، به توضیحات زبان‌شناسی متوسل می‌شویم که جنبه‌های دسته‌بندی شدۀ قیدها را در جهت شناسایی زمان مربوطه روشن می‌کنند. سپس، یک مطالعه مقابله‌ای به ما کمک می‌کند تا جنبۀ قیدهای زمانی را در زبان فرانسه با ترجمه‌های فارسی آنها مقایسه کنیم. تجزیه و تحلیل‌های ما بر اساس قوانین دستوری ارائه شده در کتاب «دستور زبان بزرگ فرانسه» است. در نتیجه، انسجام معنایی اغلب تضمین‌کننده‌ی دیدگاه‌های زبان‌شناسی است و از دست رفتگی بخشی از معنا بر نحوۀ انتقال جنبۀ قیدی تأثیر می‌گذارد.

Mots clés [Persian]

• دستور زبان فرانسه
• زمان
• جنبه
• قید
• ترجمه به فارسی