نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
دانشجوی دکتری گروه زبان فرانسه دانشگاه دشانگ، دشانگ، کامرون.
چکیده
مقاله حاضر نشان میدهد که عشق، برخلاف نگاه سنتی به جهان، گرهگاه اصلی ازدواج را تشکیل میدهد. این خوانش از منظر باستانشناسی هنرها و ادبیات صورت میگیرد، رویکردی که بر اساس آن هر اثر هنری، بهویژه تولیدات ادبی، جایگاه بقایای مادی یا غیرمادی یک گروه انسانی مشخص است که میتواند جهانبینیهای نهفته در شیوههای کنش و منشهای قابل مشاهده در بازه زمانی طولانی را آشکار سازد. تحلیل ما بیانهای عشق را که میان شوک عاشقانه، آرمانیسازی، تعهد و باور قرار دارند، روشن میسازد. در کاوشی دیگر، نشان میدهیم که این جلوههای عاطفی، نگرشهای شخصیتها را آشکار میسازند، همچون طرد سنتگرایی، گسست از هنجارهای اجتماعی و از این رو فردگراییای که بر ذهنیت استقلالگرا متمرکز است. این نگرشها از طریق جستوجوی دگرگونی اجتماعی تغذیه میشوند که آزادی در ازدواج، لازمه آن است.
کلیدواژهها