Type de document : Research Paper
Auteurs
Faculté des Lettres et des Sciences Humaines, Université Shahid Beheshti, Iran
Résumé
L’étude imagologique des œuvres littéraires et cinématographiques offre un cadre pertinent pour analyser la représentation de l’Autre dans un contexte interculturel. Cette recherche examine le rôle de l’Autre iranien dans le roman et le film Un homme appelé Ove de Fredrik Backman, en lien avec le processus de sublimation du protagoniste.
L’approche mobilise les études imagologiques et la théorie des stéréotypes pour explorer l’image interculturelle, tout en s’appuyant sur la conception poststructuraliste de l’abjection élaborée par Julia Kristeva afin d’analyser la dynamique psychique du personnage d’Ove.
Les résultats mettent en évidence un double mouvement d’abjection et de sublimation, accompagné de leurs formes réflexives — l’auto-abjection et l’auto-sublimation. Confronté à de multiples pertes (épouse, emploi, parents, enfant à naître), Ove recourt à divers mécanismes de défense tels que l’isolement, le déni et l’attachement au passé. Cependant, sa rencontre avec une famille iranienne immigrée agit comme un catalyseur de transformation psychique. L’exposition à cette altérité culturelle déclenche un processus de réconciliation avec le monde et de reconstruction identitaire.
Ainsi, Un homme appelé Ove illustre la fonction thérapeutique de la rencontre interculturelle. À travers la présence de l’Autre iranien, le récit met en lumière la possibilité pour le sujet blessé de sublimer la perte et d’accéder à une élévation intérieure, transformant la différence en vecteur de renaissance.
Mots clés
Sujets principaux
Titre d’article [Persian]
بررسی تصویر شناسانه ی فیلم و رمان مردی به نام اوه با رویکرد ابژکسیون از کریستوا
Auteurs [Persian]
- فاطمه زهرا محسنی
- بهمن نامور مطلق
، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، ایران
Résumé [Persian]
مطالعهٔ تصویرشناسانهٔ آثار ادبی و سینمایی چارچوبی مناسب برای تحلیل بازنمایی «دیگری» در بستر میانفرهنگی فراهم میکند. این پژوهش به بررسی نقش «دیگری ایرانی» در رمان و فیلم مردی به نام اوه اثر فردریک بکمن میپردازد و این نقش را در ارتباط با فرایند «والاانگاری» یا «تصعید» شخصیت اصلی تحلیل میکند.
در این رویکرد، از مطالعات تصویرشناسی و نظریهٔ کلیشهها برای واکاوی تصویر بینافرهنگی بهره گرفته شده و مفهوم پساساختارگرایانهٔ «ابژکسیون» (آلودهانگاری) ژولیا کریستوا برای تحلیل پویایی روانی شخصیت اوه به کار رفته است.
یافتهها نشان میدهند که در این اثر، نوعی حرکت دوگانهٔ آلودهانگاری و والاانگاری همراه با صورتهای بازتابی آنها، یعنی «خودآلودهانگاری» و «خودوالاانگاری» دیده میشود. اوه در مواجهه با سلسلهای از فقدانها ــ از جمله مرگ همسر، ازدستدادن شغل، والدین و فرزند نازاده ــ از سازوکارهای دفاعی گوناگونی چون انزوا، انکار و چسبندگی به گذشته استفاده میکند. بااینحال، مواجههٔ او با خانوادهای ایرانیِ مهاجر، نقش محرکی در آغاز فرایند دگرگونی روانی او ایفا میکند. تماس با این فرهنگ بیگانه به آشتی دوبارهٔ او با جهان و بازسازی هویت فردیاش میانجامد.
از اینرو، مردی به نام اوه کارکرد درمانی «دیگری» میانفرهنگی را نشان میدهد؛ زیرا حضور دیگری ایرانی امکان تصعید رنج و دستیابی به تعالی درونی را فراهم میسازد و تفاوت فرهنگی را به عامل زایش و بازآفرینی وجودی تبدیل میکند.
Mots clés [Persian]
- دیگری
- ابژکسیون
- ژولیا کریستوا
- والاانگاری
- آلوده انگاری
- بیش متنیت
)