نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• عادل خنیاب نژاد ¹
• متین وصال ¹
• سیمین کردیزدی ²

¹ استادیار گروه زبان فرانسه، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

² دانشجوی دکترا، گروه ادبیات و زبان فرانسه، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

چکیده

این مقاله با هدف بررسی نمادشناسی زمان در مجموعه‌اشعار «اشک‌ها» اثر مارسلین دبور-والمور (۱۸۵۹-۱۷۸۶) نگاشته شده است. او با سبک نوشتاری لطیف و تغزلی شناخته می‌شود که عمیقاً تحت تأثیر سوگ، حس مادری و جست‌وجوی آرامش درونی قرار دارد. شعر والمور رنج را به نوعی نیروی زنده و پویا بدل می‌سازد، جایی که نیروهای بنیادین طبیعت با شور معنوی وجود انسان در گفت‌وگو هستند. دبورد-والمور با تخیل شاعرانه خویش، رنج را به نیرویی زاینده بدل می‌سازد و در پیوندی پویا میان طبیعت و معنویت، زمان را دگرگون و بازآفرینی می‌کند.

در این پژوهش، می‌کوشیم نشان دهیم که چگونه نمادپردازی زمان در کانون این شعرها جای می‌گیرد. با تکیه بر نظریه‌ی ساختارهای انسان‌شناختی خیال اثر ژیلبر دوران، بررسی می‌کنیم که نمادهای مرتبط با زمان چگونه جهان نمادین این شاعر را سامان می‌بخشند. پرسش اصلی ما این است که مارسلین دبورد-والمور چگونه از خلال تخیل نمادین خود، اضطراب ناشی از گذر زمان را به جست‌وجویی آرامش‌بخش و معنوی تبدیل می‌کند.

برای دستیابی به این هدف، شش دسته‌ی نمادین رژیم های روزانه خیال بررسی می‌شوند تا نقش تسلی‌بخش شعر او در مواجهه با زمان، سرنوشت انسانی و هراس از مرگ آشکار گردد.

کلیدواژه‌ها

• اشک‌ها
• تخیل شاعرانه
• ژیلبر دوران
• مارسلین دبور-والمور
• نمادگرایی زمان
• نظام روزانه

موضوعات

• نماد شناسی