Type de document : Research Paper

Auteurs

• zahra Hadjibabaie ¹
• Abbas Farhadnejad ²

¹ Maître-assistante, Département de langue et littérature françaises,Université d’Ispahan

² maitre assistant à l'université de Téhéran

Résumé

Le récit de migration, en tant que poétique de l’espace, constitue un cadre privilégié pour explorer le rôle central de l’espace dans la transformation et la construction de l’identité individuelle. Le Dernier Rêve (2015) de Sharifiyân, qui raconte le parcours d’une femme immigrée, invite à une réflexion approfondie sur la manière dont l’individu se lie à son environnement spatial. À travers ce récit, l’espace devient un acteur central dans la définition de soi en jouant un rôle clé dans la construction de l’identité de la protagoniste au fil de ses déplacements et de ses expériences. Afin d’examiner le rôle constructif et transformateur de l’espace, cette analyse adopte une perspective environnementale, s’appuyant sur la théorie des ambiances développée par Anne Barrère et Danilo Martuccelli. Selon cette approche, l’espace n’est pas seulement une simple étendue géographique, mais un ensemble dynamique d’ambiances qui, par leur interaction avec les personnages, participent activement à la formation de leur identité et à leur perception du monde. L’application de cette théorie au roman de migration permet de mettre en lumière l’impact de l’espace sur la construction identitaire et souligne la capacité de la fiction à éveiller chez le lecteur une prise de conscience sur le monde, sur soi-même et sur les différentes cultures.

Mots clés

• Construction identitaire
• Dernier Rêve
• Espace
• Théorie des ambiances

Titre d’article [Persian]

فضا بستری برای شکل گیری هویت، تحلیل رمان آخرین رویا اثر روح انگیز شریفیان

Auteurs [Persian]

• زهرا حاجی بابایی ¹
• عباس فرهادنژاد ²

¹ استادیار، گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرا ن

² استادیار دپارتمان زبان فرانسه دانشگاه تهران

Résumé [Persian]

روایت مهاجرت به عنوان بوطیقای فضا، جایگاه مناسبی برای بررسی نقش محوری فضا در تحول وشکل گیری هویت هر فرد است. رمان آخرین رویا نوشته روح انگیز شریفیان که روایت داستان زندگی یک زن مهاجر است، بسترمناسبی برای تحلیل چگونگی رابطه فرد با فضافراهم کرده است. بدین ترتیب در این پژوهش با تکیه بر نظریه اتمسفر که توسط آن برر و دنیلو مرتوچلی ارائه شده، به تحلیل این رمان با دیدگاه زیست محیطی می پردازیم. بر اساس این رویکرد، فضا صرفاً یک گستره جغرافیایی ساده نیست، بلکه مجموعه‌ای پویا از فضاهای حسی است که با تعامل خود با شخصیت‌ها، به طور فعال در شکل‌گیری هویت و درک آنها از جهان مشارکت می‌کنند. به کارگیری این نظریه در رمان مهاجرت، تأثیر فضا بر ساخت هویت را برجسته می‌کند و بر توانایی داستان در بیدار کردن آگاهی خواننده نسبت به جهان، خود و فرهنگ‌های مختلف تأکید می‌کند.

Mots clés [Persian]

• آخرین رویا
• تئوری اتمسفر
• شکل گیری هویت فردی
• مکان