نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 دانشیار گروه آموزشی زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه آموزشی زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
چکیده
این مقاله به بررسی جست و جوی هویت زنانهی ژَن، شخصیت اصلی داستان یک زندگی اثر گی دو موپاسان، از منظر جامعه - زبانشناختی و با تکیه بر نظریههای فمینیستی لوس ایریگاری می پردازد. پژوهش حاضر بر این فرض استوار است که هویت اجتماعی و فردی زن در بستر گفتمانهای مردسالارانه، به واسطهی سازوکارهای زبانی و گفتمانی دچار بحران و از هم گسیختگی می شود. با بهرهگیری از دیدگاههای لوس ایریگاری دربارهی حذف و به حاشیه راندگی سوژهی زنانه در گفتمانهای مسلط، این مطالعه نشان می دهد که چگونه سکوت، ناتوانی در بیان خواستهها و فقدان صدای مستقل در گفتار ژَن، نشانهای از فرودستی، ازخود بیگانگی و ملالِ وجودی اوست.
در این چارچوب، مقالهی حاضر تنش میان میل ژَن برای رهایی از نقشهای سنتی و کلیشهای تحمیل شده بر زنان و فشار هنجارهای زبانی و جامعهشناختی حاکم را برجسته می سازد؛ هنجارهایی که هویت زنانه را محدود و تثبیت میکنند. نتایج این پژوهش نشان میدهد که در رمان مذکور موپاسان، زبان نه صرفاً ابزار ارتباط، بلکه عرصهای برای بازتولید سلطهی مردانه است و فقدان صدای زنانه به مثابهی بازنمایی نمادین ستم جنسیتی و بحران هویت زن عمل میکند.
کلیدواژهها
موضوعات
)