Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 8 14 2015 02 20 رؤیاهای از دست رفته گردشگر تنها Les rêveries déchues d’un solitaire passif 1 24 3111 FR Mahdi Afkhaminia دانشیار گروه زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تبریز Samira Ahansaz دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تبریز Journal Article 2015 01 20 ژان ژاک روسو، نویسندهی برجسته و فیلسوف انقلابی عصر روشنگری، پس از تألیف چندین کتاب ﺗﺌﻮریک، سال های پایانی عمرش را به نوشتن کتاب های اتوبیوگرافیک پرداخت. وی در این آثار با ذهنی سرشار از خاطرات آشفته سعی در ترسیم چهرهی حقیقی خود داشت. آثار اتوبیوگرافیک روسو که شامل «اعترافات»، «گفتگوها» و «رؤیاهای گردشگر تنها» می شوند، به بازسازی تحلیلی شخصیت و تفکر فلسفی این فیلسوف برجسته می پردازند. روسو در «رؤیاها» آخرین اثر خویش تابلویی از خوشبختی بازیافته ترسیم کرد و به احساسات خویش شوق پیاده روی و تماشای مناظر طبیعی را افزود. در این مقاله ما از یک سوی سعی بر شفاف سازی مضامین بنیادین «رؤیاها»ی روسو یعنی مفاهیم تنهایی و بهشت گم شده خواهیم داشت و از سوی دیگر، با تکیه بر دیدگاه روسو، نقش حساسی را که مسئلهی دروغ در آثار اتوبیوگرافیک وی ایفا می کند، تحلیل خواهیم کرد. Jean-Jacques Rousseau, écrivain illustre et philosophe révolutionnaire de l’Âge des Lumières, a recouru pendant les dernières années de sa vie à l’écriture des ouvrages autobiographiques. Il y refléta le véritable portrait de soi-même grâce à une mémoire encombrée de souvenirs tumultueux. Son œuvre autobiographique qui comprend Les Confessions, les Dialogues et Les Rêveries du promeneur solitaire, renferme la restitution analytique de la personnalité et de la réflexion philosophique du philosophe célèbre. Dans ses Rêveries qui constituent le dernier ouvrage de Rousseau, il peint un tableau du bonheur retrouvé où il mêle à ses impressions, le goût de la marche et de la contemplation des paysages naturels. Dans cet article, nous tentons d’expliciter d’une part les thèmes principaux traités dans Rêveries, c’est-à-dire ceux de la solitude et du paradis perdu ; d’autre part en nous appuyant sur sa vision, nous analyserons le rôle essentiel que le problème du mensonge a joué dans son œuvre autobiographique.

https://france.tabrizu.ac.ir/article_3111_cc07864d141af256682cd69f2f20a77c.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 8 14 2015 02 20 انتقال فرهنگ دردوبلاژ فیلم "ژرمینال" به فارسی Les problèmes du transfert culturel dans le doublage de Germinal de Claude Berri en persan 25 39 3112 FR Mohammad Rahim Ahmadi استادیار گروه زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تبریز Farzané Memar کارشناسی ارشد مترجمی زبان فرانسه، دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2015 01 20 فرهنگ جنبه‌ای جدانشدنی از حیات هر جامعه‌ و هر تمدن انسانی است و حین ترجمۀ یک اثر، تنها نمی‌توان از زبان مبدأ به زبان مقصد رسید بلکه گذر از فرهنگ مبدأ به فرهنگ مقصد نیز الزامی است. مشکل نمایاندن فرهنگ مبدأ هنگامی جد‌ی‌تر می‌شود که دو فرهنگ مبدأ و مقصد با هم متفاوتند یا حتی در تقابل با یکدیگر قرار دارند. بنابراین عملی که در یک فرهنگ کاملاً پذیرفته شده است در فرهنگ دیگر تابو (جزء امور نهی شده) محسوب می‌شود. با انتخاب دوبلاژ به عنوان یکی ازگونه‌های ترجمه‌ی سمعی بصری، قصد داریم تا راهبردهای اتخاذ شده در ترجمه‌ی مراجع فرهنگی در فیلم ژرمینال را که ساخته‌ی کلود بری در سال 1993 است، با توجه به نقش سفارش دهنده‌ی ترجمه و مخاطب اثر بررسی کنیم. شیوه هایی چون "معادل گزینی" "اقتباس" "تعمیم" و حتی "وامگیری" در ترجمه مولفه های فرهنگی در این فیلم به کار رفته‌اند. La culture est un aspect inséparable de la vie de toute communauté, de toute civilisation humaine et au moment de la traduction d’une œuvre, on ne passe pas seulement de la langue source à la langue cible, on passe aussi d’une culture source à une culture cible. La difficulté de présenter la culture source prend plus d’importance lorsque les deux cultures sont différentes voire opposées. Ainsi un acte tout à fait acceptable dans une culture, sera considéré comme tabou dans l’autre. En choisissant le doublage comme l’un des genres de la traduction audiovisuelle, nous allons examiner les stratégies adoptées dans la traduction des références culturelles dans le film Germinal, réalisé par Claude Berri en 1993, tout en tenant compte du rôle du commanditaire et du public visé dans les choix du traducteur.

https://france.tabrizu.ac.ir/article_3112_604cd5536dc6f5e69744aa5a1c8c7142.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 8 14 2015 02 20 یادگیری یک زبان خارجی: ترکیب زبان فرانسه و زبان عربی Appropriation d’une langue étrangère : interférences entre les systèmes français et arabe (dialecte égyptien) 41 70 3113 FR Nadia Ali El Sayed Ibrahim Saïd دانشیار آموزش زبان فرانسه ، دانشکده کفر الشیخ مصر Agnès Salinas دانشیار دانشگاه کاین نورماندی Journal Article 2015 01 20 روند تدریس/ یادگیری مهارتهای شفاهی در زبان فرانسه، توسط عربزبانان به معنای تصاحب یک سیستم لغوی، دستوری، آواشناختی کاملا متفاوت از زبان مادری میباشد . این تصاحب، وابسته به نقاط شباهت و تفاوت بین این دو زبان (بیگانه و مادری)، میتواند باعث تسهیل (انتقال مثبت) و یا باعث ایجاد مانع (ترکیب) شود. هدف از این مقاله بررسی تفاوتهای لغوی، دستوری، آواشناختی بین زبان فرانسه و زبان عربی و بویژه زبان فرانسه و گویش مصری است. برای این منظور، چند نمونه از اشتباهات ناشی از ترکیب زبانی این دو زبان در سطح شفاهی ارائه خواهیم داد. همچنین چند روش برای اصلاح این اشتباهات و تسهیل کار معلمان زبان فرانسه و چند روش برای انجام فرایند تدریس/ یادگیری زبان فرانسه به عرب زبانان بکار خواهیم برد. Le processus d’enseignement/apprentissage des compétences orales du français, par des arabophones, sous-entend une appropriation d’un système lexical, grammatical et phonologique totalement différent de celui de leur langue maternelle. Cette appropriation de la langue cible peut être facilitée (transferts positifs) ou entravée (interférences) en fonction de points de ressemblance et ceux de divergence entre ces deux langues (étrangère et maternelle). Cette étude a pour objectif d’identifier les différences lexicales, grammaticales et phonologiques entre le français et l’arabe, et plus particulièrement le français et le dialecte égyptien, tout en présentant quelques exemples d’erreurs dues aux interférences langagières ,au niveau de l’oral, entre ces deux langues et en mettant en place quelques méthodes afin de remédier à ces erreurs, de faciliter la tâches des enseignants du français, et de mener à bien le processus d’enseignement/apprentissage du français aux arabophones.

https://france.tabrizu.ac.ir/article_3113_6f281ff6361f11096093070f18833b99.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 8 14 2015 02 20 گفتمان بلاهت در رمان «طرف خانۀ سوان» La bêtise langagière dans Du côté de chez Swann 71 86 3114 FR Allahshokr Assadollahi استاد گروه زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تبریز Mina Darabi Amin دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تبریز Journal Article 2015 01 20 راویِ پروستی - همانند خود نویسنده - در خانواده و محیطی اجتماعی رشد می‌یابد که در آن هوش از ارزش و منزلت فراوانی برخوردار بوده است. برای این نویسنده، همچنان که برای ژیل دلوزِ فیلسوف، «هیچ چیز به اندازۀ آنچه در سر یک احمق رخ می‌دهد، آدمی را به تفکر وا نمی‌دارد» ( 2003، 101 ). رمان در جستجوی زمان از دست رفته اغلب به عنوان بنای ادبیِ با شکوهی در نظر گرفته شده که بر پایۀ زمان، عشق و آفرینش هنری ساخته شده است، اما چیزی از این رمان کاسته نخواهد شد اگر آن را به چشم یک «دانشنامۀ- مدرن- حماقت بشری» بنگریم. با گرد آوردن طیف گسترده‌ای از پرتره‌ها و گفتمان‌های انسان‌های احمق و تبدیل آن‌ها به موضوعی طنزآمیز، راویِ پروست مسیر هنری خاص خود را برای «از بین بردن بلاهت» می‌یابد. از دیدگاه فلسفی، تنها شکل‌گیری تفکر می‌تواند شکل‌گیریِ بلاهت را توضیح دهد. ما بر این باوریم که که این نوع حماقت فلسفی اثرات خود را در سطح گفتمانی و ارتباطی نیز برجای می‌گذارد، چرا که بلاهت پیش از ظهور در عمل در گفتمان شخص ظهور می‌یابد. بلاهت در گفتمان طنزآمیزترین اشکال را به خود می‌گیرد و گفتمان را به ورطۀ کلیشه‌های خودکار می‌اندازد. در فرآیند تجزیه و تحلیل گفتمان بلاهت نزد شخصیت‌ها، هر دو بعد مربوط به شکل‌گیریِ حماقت در گفتار، و نیز موفقیت یا شکست گفته‌ها را مورد مطالعه قرار داده‌ایم. Le narrateur proustien – comme d’ailleurs l’auteur lui-même – est élevé dans un milieu familial et social où l’intelligence était hautement valorisée et appréciée. Pour lui, comme pour le philosophe Gilles Deleuze, « rien ne donne plus à penser que ce qui se passe dans la tête d’un sot » (2003, 101). C’est ainsi qu’A la recherche du temps perdu, souvent considéré comme le magnifique monument littéraire construit sur le temps, l’amour et la création artistique, ne perd rien à être envisagé comme une Encyclopédie –moderne– de la bêtise humaine. Par exposition d’une vaste variété de portraits et de discours bêtes et en en faisant un sujet de rire, le narrateur proustien trouve son propre moyen artistique afin de « nuire à la bêtise ». Au niveau philosophique, seule la formation de la pensée peut expliquer celle de la bêtise. Nous croyons que ce genre de la bêtise philosophique a également ses effets sur le plan discursif et communicationnel ; car, avant de se traduire en actes, c’est dans le discours que la bêtise se saisit. Elle y prend les formes les plus caricaturales, et fait ainsi tomber le discours dans l’automatisme du cliché et des idées reçues. Dans la démarche qui consiste à analyser la bêtise du discours des personnages, nous avons pris en compte aussi bien la dimension liée à la reconstitution de la bêtise dans la parole que celle liée à la réussite ou à l’échec des énoncés dans un échange conversationnel.

https://france.tabrizu.ac.ir/article_3114_1303f7337c849abdab721539a5c8b5ba.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 8 14 2015 02 20 از منطق استعاره‌ای تا فرهنگ شعر: استعاره به مثابه میانجی فرهنگی در «چشم گمراه» اثر مهدی اشرشور De la logique métaphorique à la culture du poème : la métaphore comme médiateur culturel dans L’Œil de l’égaré d’El-Mehdi Acherchour 87 103 3115 FR Ammar Benkhodja دانشجوی دکتری نقد قوم‌گرا در ادبیات، دانشگاه لورن Journal Article 2015 01 20 در این مقاله نشان خواهیم داد که توالی استعارهها در «چشم گمراه» اثر مهدی اشرشور به بافت فرهنگی اثر مرتبط است. بعضی تکواژها که استعارهها بر پایه آنها ساخته شدهاند مثل «دعا» و «زمزمه های بانوان» نقش عوامل اشاری را کامل میکنند. اما جذابیت این استعارهها که بدنبال هم آمده اند، در این است که دنیاهای فرهنگی نامتجانس در آنها بگونه ای هماهنگ کنار هم قرار گرفته اند تا به خواننده فرهنگی متفاوت را معرفی کنند و بدین ترتیب واقعیتهای فرهنگی بافت خود را نشان دهند. Dans ce parcours analytique, nous proposons de démontrer que la métaphore filée de L’Œil de l’égaré d’El-Mehdi Acherchour tire sa teneur du contexte culturel de l’œuvre, dans la mesure où certains lexèmes, autour desquels est bâtie cette métaphore filée, tel que «prière» et «chant de la femme» remplissent la fonction d’ «embrayeurs». Mais l’intérêt de cette suite métaphorique ne s’arrête pas là, bien au contraire : des univers culturels hétérogènes sont orchestrés en son sein pour donner à lire une culture hybride, et rend ainsi compte de la réalité culturelle de son contexte.

https://france.tabrizu.ac.ir/article_3115_f7b595436f7e9d82e1938addd58152c0.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 8 14 2015 02 20 ژان ژاک روسو، یک قربانی در پرتگاه Rousseau : une victime en abîme 105 117 3116 FR Salwa Ben Taktak مدرس زبان فرانسه موسسه عالی علوم انسانی مدنین دانشگاه قابس تونس Journal Article 2015 01 20 بی تردید ژان ژاک روسو از دوستانی که در اطرافش بودند دچار رنجش خاطر بود. دوستانی که تا مدتهای مدیدی گمان میبرد دوستش دارند. اما رنجشی که روسو تحمل میکرد برایش تماما ناخوشایند نبود. این رنج به او اجازه داد چهرهی یک روسوی قربانی را به خود بگیرد. قربانی شدن باعث تولد یک روسوی جدید شد. Certes Rousseau a souffert des amis qui l’entourent et dont il a cru longtemps être aimé ; mais la souffrance qu’il endure ne lui est pas tout à fait déplaisante. Elle permet de déchiffrer le portrait d’un Rousseau victime de l’idée d’être une victime. La victimisation fait « renaître » Rousseau.

https://france.tabrizu.ac.ir/article_3116_1d63398abb3e5a9e8d1539c6d9fd6b44.pdf