Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 جستجوی هویت (زنانه) و درد هستی در «یک زندگی» از گی دو موپاسان : تحلیلی زبانی-جامعه شناختی بر اساس اندیشه های لوس ایریگاری Quête d’identité féminine et le mal d’être dans Une Vie de Maupassant : une analyse sociolinguistique à la lumière des théories de Luce Irigaray. 165 186 20360 10.22034/rllfut.2025.67253.1503 FR Mohammad Mohamadi Aghdash Maître de conférences, Département de Langue et Littérature Françaises, Université de Tabriz, Tabriz, Vahid NejadMohammad Maître de conférences, Département de Langue et Littérature Françaises, Université de Tabriz, Tabriz, Asma Sahray Doctorante, Département de Langue et Littérature Françaises, Université de Tabriz, Tabriz, Iran. Journal Article 2025 05 10 این مقاله به بررسی جست ‌و جوی هویت زنانه‌ی ژَن، شخصیت اصلی داستان  <strong><em>یک زندگی</em></strong> اثر گی دو موپاسان، از منظر جامعه - ‌زبان‌‌شناختی و با تکیه بر نظریه‌‌های فمینیستی لوس ایریگاری می ‌پردازد. پژوهش حاضر بر این فرض استوار است که هویت اجتماعی و فردی زن در بستر گفتمان‌‌های مردسالارانه، به ‌واسطه‌‌ی سازوکارهای زبانی و گفتمانی دچار بحران و از هم‌ گسیختگی می ‌شود. با بهره‌گیری از دیدگاه‌های لوس ایریگاری درباره‌‌ی حذف و به ‌حاشیه‌ راندگی  سوژه‌ی زنانه در گفتمان‌‌های مسلط، این مطالعه نشان می‌ دهد که چگونه سکوت، ناتوانی در بیان خواسته‌ها و فقدان صدای مستقل در گفتار ژَن، نشانه‌ای از فرودستی، ازخود بیگانگی و ملالِ وجودی اوست.<br />در این چارچوب، مقاله‌ی حاضر تنش میان میل ژَن برای رهایی از نقش‌های سنتی و کلیشه‌ای تحمیل ‌شده بر زنان و فشار هنجارهای زبانی و جامعه‌شناختی حاکم را برجسته می‌ سازد؛ هنجارهایی که هویت زنانه را محدود و تثبیت می‌کنند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که در رمان مذکور موپاسان، زبان نه صرفاً ابزار ارتباط، بلکه عرصه‌ای برای بازتولید سلطه‌‌ی مردانه است و فقدان صدای زنانه به ‌مثابه‌‌ی بازنمایی نمادین ستم جنسیتی و بحران هویت زن عمل می‌‌کند. Dans cet article, nous explorons la quête identitaire de Jeanne, l'héroïne d’Une Vie de Guy de Maupassant, à travers une analyse sociolinguistique, éclairée par les réflexions de Luce Irigaray. Nous nous intéressons particulièrement à la manière dont Jeanne, en tant que femme dans une société patriarcale, traverse une crise d'identité sociale et linguistique. En nous appuyant sur les travaux d'Irigaray, et soulignant la manière dont l'être féminin est souvent réduit au silence dans les discours dominants, nous nous proposons d’analyser comment le langage de l’héroïne, et son incapacité à s’affirmer, illustre sa subordination et son aliénation dans un cadre social où les préjugés socio-culturels masculins prédominent. Dans cette perspective, nous allons mettre en lumière les tensions entre le désir du personnage pour échapper aux rôles traditionnels qui lui sont assignés et le poids des attentes sociolinguistiques qui façonnent son identité. Ce travail aura pour objectif de montrer comment, dans ce roman de Maupassant, le langage, ou plutôt l’absence de voix, devient le reflet de l'oppression féminine. https://france.tabrizu.ac.ir/article_20360_b766ca82dd56af8c5ab50ba9df589138.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 عناصر بین متنی و خط خوردگی دربعضی از قسمتهای دست نوشتهای رولان بارت Du paratexte et des ratures dans certains passages des manuscrits de Barthes 1 16 21284 10.22034/rllfut.2025.66874.1502 FR Mohammad Reza Fallah Nejad ** Professeur assistant en langue et littérature française au département de français de la faculté des lettres et des sciences humaines, Université Shahid Chamran Ahvaz, Ahvaz, Iran. Journal Article 2025 04 21 جستجوی هویت، مضمونی است که در قلب آثار ادبی قرن بیستم جای گرفته است. رمان نویسان، مانند منتقدان، این پرسش را بررسی می کنند و نویسنده ای مانند بارت نیز از این قائده مستثنی نیست. او با قهرمانان در جستجوی زمان از دست رفته جدیدی احساس هم هویتی می کند و تمایل دارد تا این شاهکار ادبی را بازنویسی کند. دراین مقاله، دست نوشتهای نویسنده را درکتابخانه ملی فرانسه مورد مطالعه قرار میدهیم. این متون بیانگر برخی از درونی ترین اعتقادات او هستند. ما از این طریق، تولد و ابداع مجدد متن را در این آخرین جزوات درسی نویسنده مشاهده می کنیم. این نوشته ها پایه ادبی دیگری را شکل میدهند و بارت به اولین منابع الهام بخش ادبی خود باز می گردد و حتی نسبت به شخص نویسنده اشتیاق پیدا می کند. او این آرزو را دارد که با رمان نویسی جاودانه شده و همانند ققنوس از خاکستر خویش دوباره متولد شود. جهت کشف و مشاهده منابع این رنسانس هنری، بخشهای خط خورده شده ایی از دست نوشتهای او را که در کتابخانه ملی فرانسه موجود است را مورد مطا لعه قرار میدهیم. این دست نو شته ها که به صورت خط خورده و چک نویس هستند، در بعضی از موارد بیانگر نقطه نظرات باطنی نویسنده در مورد مراحل مختلف آفرینش جملات ادبی هستند. بدین سان ما تلاش خواهیم کرد تا حقیقت ادبی پنهان شده نزد این آفریننده هنر هیچ نوشتن را درک کنیم. او سعی بر آن دارد تا همانند پروست شاهکار ادبی ورمان را از نو تعریف کرده و به آن شکلی زمانی بدهد. La quête identitaire se retrouve au cœur des œuvres du vingtième siècle. Des romanciers, comme des critiques examinent la question et un auteur comme Barthes n’échappe pas à la règle. Ses écrits ultimes au Collège de France demeurent cependant imaginaires et théoriques. Il s’identifie aux protagonistes d’une nouvelle Recherche dont il s’estime être le créateur. Nous verrons ainsi dans cet article les manuscrits barthésiens au sujet de la phrase dans ses textes déposés à la bibliothèque nationale de France qui décrivent certaines de ses convictions intimes. Nous observerons à travers ceux-ci une réinvention du texte dans ses derniers cours. Ceux-ci forment une autre matrice romanesque et Barthes retourne à ses premières sources littéraires et se passionne même pour la personne de l'auteur. Ce dernier désire désormais s’éterniser par le roman et renaître, tout comme le phénix de ses cendres. Afin de voir les sources de cette renaissance artistique, nous étudierons certaines parties raturées de ses manuscrits déposés à la bibliothèque nationale de France. Elles expriment ses points de vue intimes sur les étapes de l’invention de la phrase. Nous tenterons ainsi de découvrir la vérité littéraire se cachant chez cet inventeur de l'art de ne rien écrire qui, tout comme Proust, redéfinit la recherche littéraire dans une perspective temporelle. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21284_0f32dd41e6fde4ec677b6dcfceca206d.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 پذیرش ادبی ادبیات فرانسوی زبان بلژیک در ایران La réception de la littérature belge francophone en Iran 17 36 21279 10.22034/rllfut.2026.64983.1486 FR Mahjabin Ayati Titulaire d'un Master, Département de Littérature et Langue Françaises, Université Ferdowsi de Machhad, Machhad, Iran. Mohammadreza Farsian Maître de Conférences, Département de Littérature et Langue Françaises, Université Ferdowsi de Machhad, Machhad, Iran Journal Article 2024 12 24 نظریه دریافت ادبی، نقش پویای خواننده را به رسمیت شناخته و به بررسی واکنش فرهنگی و انتقادی یک اثر در زبان پذیرنده می‌پردازد. زبان فرانسوی طی دو قرن گذشته جایگاه مهمی در کتابخانه ایرانیان یافته است. در این مقاله ما قصد داریم به مطالعه نویسندگان بلژیکی فرانسوی زبان بپردازیم که از سال 1921 تا 2021 در ایران شناخته شده‌اند: موریس مترلینک، ژرژ سیمونن و آملی نوتومب. ابتدا، ردپای تأثیر فرهنگی و ادبی آثار این نویسندگان در ایران را بررسی خواهیم کرد. سپس، ترجمه‌های آثار ادبی، مقالات، متن‌های انتقادی و یادداشت‌های مترجمان آنها در خلال رویدادهای اجتماعی ایران مطالعه خواهیم نمود. به هر حال انتشار آثار این نویسندگان همیشه منظم نبوده است، اما بر روی رمان و تئاتر فارسی تأثیر گذاشته‌اند. علاوه بر این، تحقیقات انجام شده بر روی آثار این نویسندگان نشان می‌دهد که آنها نیز در مواردی با ادبیات فارسی آشنا بوده و حتی از آن برای نگارش آثار خود الهام گرفته‌اند. En admettant le rôle dynamique du lecteur, la théorie de la réception littéraire se propose l'enquête sur la réaction culturelle et critique du récepteur. La langue française a trouvé ces deux derniers siècles une place importante dans la bibliothèque d’Iranien. Nous nous proposons d’étudier celle occupée par d’écrivains belges francophones, bien connus en Iran pendant les centes années dérnières (de 1921 à 2021) : Maurice Maeterlinck, Georges Simenon et Amélie Nothomb. Nous aborderons tout d’abord les traces des influences littéraires et culturelles des œuvres de ces écrivains en Iran. Puis, nous ferons l’analyse des versions traduites des œuvres de ces derniers, des articles, des textes critiques et des notes des traducteurs publiés sur eux, et ce à la lumière des évènements sociaux en Iran. Ces écrivains ont la faveur des traducteurs, des maisons d'édition et des lecteurs persans. Même si la diffusion de leurs ouvrages n’est pas toujours régulière, elles ont eu une influence sur le roman et le théâtre persans. De plus, les recherches faites sur ces écrivains montrent qu'ils connaissaient bien souvent la littérature persane dont ils se sont même inspirés pour écrire leurs œuvres. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21279_dc97420dc57f05d84306adfbd7030f76.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 توسعه مهارت‌های شناختی در ترجمه شفاهی:تاثیر تکالیف دو‌‌‌‌وظیفه‌ای بردامنه حافظه و عملکرد Developpement Des Competences Cognitives En Interpretation : Impact Des Doubles Taches Sur L’empan Mnesique Et La Performance 37 54 21282 10.22034/rllfut.2026.66782.1501 FR Samaneh Safary Docteure en didactique du FLE à l’université Tarbiat Modares, Téhéran, Iran. Mahmoud Reza Gashmardi Maître de conférences à l’université Tarbiat Modares, Téhéran, Iran. Journal Article 2025 04 14 ترجمه شفاهی فرآیندی شناختی است که هدف آن انتقال معنای گوینده سخن است. این فرآیند چه به‌صورت پیاپی چه همزمان انجام شود، نیازمند مدیریت موثر منابع شناختی برای انجام چندین کار به‌صورت همزمان است. بار‌ شناختی بیش از حد می‌تواند عملکرد مترجم را دچار مشکل کند؛ بنابراین نیاز به توسعه مهارت‌های شناختی مرتبط است. این مطالعه به بررسی تاثیر اجرای تکالیف دو‌وظیفه‌ای بر توسعه توانایی‌های شناختی دانشجویان در ترجمه شفاهی می‌پردازد. گروه آزمایش دوره‌های خاصی را که در آن‌ها تمرین ‌های تکالیف دو‌وظیفه‌ای انجام می‌شود می‌گذرانند، در‌حالی‌که گروه کنترل هیچ آموزش اضافی دریافت نمی‌کنند. نتایج نشان دادند که ظرفیت حافظه گروه آزمایش بعد از گذراندن دوره‌ها بهبود قابل توجهی داشت اما تاثیر این تمرین‌ها بر عملکرد دانشجو در ترجمه شفاهی نامشخص است. این نتایج اهمیت ادامه تحقیقات برای درک بهتر ارتباط بین مهارت‌های شناختی و عملکرد مترجم در ترجمه شفاهی را برجسته‌تر می‌کند. L’interprétation, en tant que processus cognitif, vise à transférer le vouloir-dire de l’orateur en reformulant le discours dans la langue cible. Ce processus, qu’il soit en consécutive ou en simultanée, exige une gestion efficace des ressources cognitives pour accomplir plusieurs tâches simultanément. Une charge cognitive excessive peut compromettre la performance de l’interprète, d’où la nécessité de développer des compétences cognitives adaptées. Cette étude explore l’impact de la mise en œuvre de doubles tâches sur le développement des capacités cognitives des étudiants en interprétation. Un groupe expérimental a suivi des cours spécifiques intégrant des doubles tâches, tandis qu’un groupe de contrôle n’a reçu aucune formation supplémentaire. Les résultats de cette recherche indiquent une amélioration significative de l’empan mnésique chez le groupe expérimental, mais l’effet sur la performance en interprétation reste incertain. Ces résultats soulignent l’importance de poursuivre les recherches pour mieux comprendre le lien entre les compétences cognitives et la performance en interprétation. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21282_d974bfccce4b834e5c1a4230594df5c6.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 سناریو آموزشی تدریس زبان‌های آنلاین در دانشگاه: از مبانی آموزشی تا واقعیت کلاس Le scénario pédagogique de l’enseignement des langues en ligne à l’université : des fondements didactiques à la réalité de classe 55 72 21287 10.22034/rllfut.2026.68625.1513 FR Meryem Haddad Maître de conférences, Université Mohamed Khider de Biskra, Bisrka, Algérie. 0000-0002-7784-0716 Journal Article 2025 08 13 پژوهش ما با هدف ارزیابی عمیق و نظام‌مند کیفیت سناریونویسی آموزشی در آموزش آنلاین، در بستر خاص دانشگاه‌های الجزایر، هم در دورهٔ بحرانی همه‌گیری کووید-۱۹ و هم در دورهٔ پساکووید انجام شده است. برای این منظور، ما ۴۳ سناریوی کامل یادگیری زبان فرانسه به‌عنوان زبان خارجی در دانشگاه بسکره، منتشر شده بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴ را با در نظر گرفتن مجموعه‌ای از معیارهای دقیق همچون وضوح و تناسب اهداف آموزشی، تنوع و غنای منابع به‌کاررفته، ماهیت و کیفیت تعامل آنلاین، و همچنین شیوه‌های ارزیابی موجود، مورد بررسی و تحلیل قرار دادیم. در مقایسه با ۴۵ سناریوی سال ۲۰۲۰، نتایج ما نشان‌دهندهٔ پیشرفت‌های قابل توجهی در ساختار کلی دوره‌ها و در پیاده‌سازی تعاملات همزمان و غیرهمزمان است که با رویکرد یادگیری اجتماعی تقویت شده‌اند. با این حال، علیرغم این پیشرفت‌ها، کاستی‌هایی در زمینهٔ تسلط بر مهندسی آموزشی همچنان وجود دارد که بر ضرورت اجرای برنامه‌های آموزشی عمیق‌تر و هدفمند برای بهینه‌سازی پایدار آموزش از راه دور تأکید می‌کند. Notre recherche vise à évaluer, de manière approfondie et systématique, la qualité de la scénarisation pédagogique de l’enseignement en ligne dans le contexte spécifique de l’université algérienne, aussi bien durant la période critique du COVID-19 que dans celle du post-COVID. Pour ce faire, nous avons analysé 43 scénarios complets d’apprentissage du français langue étrangère (FLE) à l’université de Biskra, publiés et diffusés entre 2023 et 2024, en prenant en considération un ensemble de critères rigoureux tels que la clarté et la pertinence des objectifs pédagogiques, la diversité et la richesse des ressources mobilisées, la nature et la qualité de l’interaction en ligne, ainsi que les dispositifs d’évaluation mis en place. En comparaison avec 45 scénarios datant de 2020, nos résultats mettent en évidence des améliorations notables dans la structuration générale des cours et dans la mise en œuvre d’interactions synchrones et asynchrones, renforcées par l’intégration d’approches de type apprentissage social. Toutefois, malgré ces avancées, des lacunes persistent en matière de maîtrise de l’ingénierie pédagogique, soulignant la nécessité impérieuse de programmes de formation plus approfondis et ciblés pour optimiser durablement l’enseignement à distance. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21287_3707c3cb9a91ad8c5dc4b5a1a7de0cb4.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 فضا بستری برای شکل گیری هویت، تحلیل رمان آخرین رویا اثر روح انگیز شریفیان L’espace comme vecteur de l’identité, Une analyse du roman : Le Dernier Rêve (2015) de Sharifiyân 73 90 21281 10.22034/rllfut.2026.66267.1498 FR Zahra Hadjibabaie Maître-assistante, Département de langue et littérature françaises,Université d’Ispahan, Ispahan, Iran ًًAbbas Farhadnejad Maître assistant, Département de langue et littérature française Université de Téhéran, Iran. Journal Article 2025 03 06 روایت مهاجرت به عنوان بوطیقای فضا، جایگاه مناسبی برای بررسی نقش محوری فضا در تحول وشکل گیری هویت هر فرد است. رمان آخرین رویا نوشته روح انگیز شریفیان که روایت داستان زندگی یک زن مهاجر است، بسترمناسبی برای تحلیل چگونگی رابطه فرد با فضافراهم کرده است. بدین ترتیب در این پژوهش با تکیه بر نظریه اتمسفر که توسط آن برر و دنیلو مرتوچلی ارائه شده، به تحلیل این رمان با دیدگاه زیست محیطی می پردازیم. بر اساس این رویکرد، فضا صرفاً یک گستره جغرافیایی ساده نیست، بلکه مجموعه‌ای پویا از فضاهای حسی است که با تعامل خود با شخصیت‌ها، به طور فعال در شکل‌گیری هویت و درک آنها از جهان مشارکت می‌کنند. به کارگیری این نظریه در رمان مهاجرت، تأثیر فضا بر ساخت هویت را برجسته می‌کند و بر توانایی داستان در بیدار کردن آگاهی خواننده نسبت به جهان، خود و فرهنگ‌های مختلف تأکید می‌کند. Le récit de migration, en tant que poétique de l’espace, constitue un cadre privilégié pour explorer le rôle central de l’espace dans la transformation et la construction de l’identité individuelle. Le Dernier Rêve (2015) de Sharifiyân, qui raconte le parcours d’une femme immigrée, invite à une réflexion approfondie sur la manière dont l’individu se lie à son environnement spatial. À travers ce récit, l’espace devient un acteur central dans la définition de soi en jouant un rôle clé dans la construction de l’identité de la protagoniste au fil de ses déplacements et de ses expériences. Afin d’examiner le rôle constructif et transformateur de l’espace, cette analyse adopte une perspective environnementale, s’appuyant sur la théorie des ambiances développée par Anne Barrère et Danilo Martuccelli. Selon cette approche, l’espace n’est pas seulement une simple étendue géographique, mais un ensemble dynamique d’ambiances qui, par leur interaction avec les personnages, participent activement à la formation de leur identité et à leur perception du monde. L’application de cette théorie au roman de migration permet de mettre en lumière l’impact de l’espace sur la construction identitaire et souligne la capacité de la fiction à éveiller chez le lecteur une prise de conscience sur le monde, sur soi-même et sur les différentes cultures. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21281_bbe95a1bd212f2b58274b1619c2b1ecf.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 ردپای تصویر پدر مونیکا سابولو در خودزندگی‌نامه‌اش زندگی پنهانی L’empreinte de l’image du père de Monica Sabolo dans son autobiographie La vie Clandestine 91 104 21290 10.22034/rllfut.2026.69404.1519 FR Mireille Hajjar Doctorante, Département de Langue et Littérature Françaises, Université Arabe de Beyrouth, Liban. 0009-0006-7179-7936 Journal Article 2025 09 29 زندگی‌نامه یک روایت از حافظه است که فراتر از تصاویری ساده از مکان‌ها و رویدادهای گذشته می‌رود. این روایت همچنین شامل بوها، احساسات و عواطف مرتبط با افرادی است که بر وجود ما تأثیر گذاشته‌اند، مانند والدین و خواهران و برادران‌مان. این تجربیات حسی و عاطفی بر درک ما از خودمان و دیدگاه‌مان نسبت به جهان تأثیر می‌گذارد.<br />شناسایی این نکته ضروری است که والدین ما، چه بیولوژیکی و چه سرپرستی، نقش اساسی در آموزش و رشد ما ایفا می‌کنند. آنها ما را راهنمایی می‌کنند، بر رفاه ما نظارت دارند و هویت ما و نحوه تعامل‌مان با محیط‌مان را شکل می‌دهند. حمایت آنها، چه جسمی و چه عاطفی، به ما این امکان را می‌دهد که گذشته‌مان را بررسی کنیم و در عین حال با حقیقت‌های گاهی ناخوشایند روبرو شویم و بدین ترتیب درک‌مان از خودمان را غنی‌تر کنیم.<br />مونیکا سابولو این جستجوی هویتی را با تحقیق درباره ردپاهای یک پدر مرموز در حالی که زندگی‌اش را در زندگی پنهان ترسیم می‌کند، به تصویر می‌کشد. تا چه حد کشف جنبه‌های تاریک واقعیت ما این جستجو را تغذیه می‌کند؟ آیا باید با این حقیقت از طریق درون‌نگری مواجه شویم یا به نقش‌های تعیین شده تن دهیم؟ سابولو در روایت خود زندگی‌اش را بررسی می‌کند و رابطه پیچیده‌ای را که با پدرش دارد توصیف می‌کند.<br />برای پاسخ به این مسئله، ابتدا پیمان زندگی‌نامه‌ای را بررسی خواهیم کرد، سپس ردپاهای زندگی‌اش را و در نهایت تصویر پدر و رابطه‌شان را مورد بررسی قرار خواهیم داد. L'autobiographie est un récit de mémoire qui transcende les simples images des lieux et événements passés. Elle inclut également les odeurs, sensations et émotions liées aux personnes qui ont marqué notre existence, comme nos parents et nos frères et sœurs. Ces expériences sensorielles et affectives influencent notre perception de nous-mêmes et notre vision du monde.<br />Il est crucial de reconnaître que nos parents, qu'ils soient biologiques ou adoptifs, jouent un rôle fondamental dans notre éducation et notre développement. Ils nous guident, veillent sur notre bien-être et façonnent notre identité ainsi que notre manière d'interagir avec notre environnement. Leur soutien, qu'il soit physique ou émotionnel, nous permet d'explorer notre passé tout en confrontant des vérités parfois inconfortables, enrichissant ainsi notre compréhension de qui nous sommes.<br />Monica Sabolo illustre cette quête identitaire en recherchant les empreintes d'un père mystérieux tout en retraçant sa vie dans La vie clandestine. Dans quelle mesure la découverte des aspects sombres de notre réalité alimente-t-elle cette quête ? Faut-il affronter cette vérité par l'introspection, ou se conformer aux rôles établis ? À travers son récit, Sabolo explore sa vie et décrit la relation complexe qu'elle entretient avec son père.<br />Pour répondre à cette problématique, nous examinerons d'abord le pacte autobiographique, puis les traces de sa vie, et enfin l'image paternelle et leur relation. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21290_80b2e4eb1f33c932ad56bba6b1324dc2.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 خوانشپذیری ترجمه فرانسوی چند عبارت خاص قرآنی در ترجمه های حمیدالله و کازیمیرسکی Lisibilité de la traduction française de quelques expressions figées coraniques dans les traductions de Hamidullah et Kazimirski 105 126 21288 10.22034/rllfut.2026.68863.1515 FR Nosrat Hejazi Professeure assistante du departement francais de l'Universite Tarbiat Modares (TMU), Téhéran, Iran. Masoomeh Abbasi Titulaire d'un master en traduction française de l'Université Tarbiat Modares (TMU), Téhéran, Iran. Journal Article 2025 08 27 ترجمه زبان وحیانی قرآن کریم همواره دغدغه بسیاری از مترجمان و علمای اسلامی بوده است یکی از این مشکلات، ترجمه عبارات ثابت (اصطلاحات خاص قرآنی) است که در قرآن کریم به اشکال مختلف (باهم‌آیی‌ها، ضرب‌المثل‌ها، جملات، کلمات قصار، اصطلاحات و غیره) ظاهر می‌شوند. بنابراین، این مطالعه تلاش خواهد کرد ترجمه عناصر ثابت هم‌نشینی انتخاب شده از متن قرآنی را از طریق مقایسه دو ترجمه از عربی به فرانسه با توجه به خوانش پذیری این ترجمه‌ها و با تکیه بر تئوری ماتریس تعریفی عمر حلمی ابراهیم تجزیه و تحلیل کند .<br />اما در مورد ترجمه عبارات خاص قرآنی از عربی به فرانسه در ترجمه های (کازیمیرسکی و حمیدالله)، این پرسش مطرح می‌شود که کدامیک از ترجمه‌ها از خوانشپذیری بالاتری برخوردارند؟ فرضیه محتمل این است که در سطح زبانشناختی، ترجمه‌های تحت‌اللفظی و در سطح فرهنگی، ترجمه‌های ارتباطی خوانش پذیری بیشتری دارند.<br />نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که از نظر فرهنگی، ترجمه‌های ارتباطی (حمیدالله) نسبت به ترجمه‌های تحت‌اللفظی (کازیمیرسکی) موفقتر و از خوانشپذیری بالاتری برخوردارند. ترجمه‌های تحت‌اللفظی، اگرچه در چارچوب تحلیلی مفید هستند، اما اغلب در انتقال غنای معنایی و قابل فهم بودن پیام قرآنی ناموفق می‌باشند. La traduction de la langue révélée du Noble Coran a toujours été une préoccupation pour de nombreux traducteurs et érudits islamiques dont l’une est attelée à la difficulté des expressions figées qui apparaissent dans le Noble Coran sous diverses formes (collocation, proverbes, dictons, sentences, idiomes etc. Cette étude tentera donc d’analyser la traduction des éléments figés collocationnels sélectionnés du texte coranique via une comparaison des deux traductions de l’arabe vers le français tout en se centrant sur les aspects d’intelligibilité, voire lisibilité de ces expressions et tout en s’appuyant sur la théorie matricielle définitoire d’Amr Helmy Ibrahim. <br /><br />Quant à la traduction des expressions figées de l’arabe vers le français (Kazimirski et Hamidullah), l’on pourrait se demander quelles traductions serait susceptibles d’être épinglée par une haute lisibilité ? Une hypothétisation possible serait de suggérer qu’au niveau linguistique les traductions littérales et qu’au niveau culturel les traductions communicationnelles présentent plus de lisibilité. <br /><br />Les résultats de cette recherche montrent que sur le plan culturel les traductions communicationnelles (Hamidullah) se révèlent plus lisibles et plus réussies que les traductions littérales (Kaimirski) et que les traductions littérales, bien qu’utiles dans un cadre analytique, échouent parfois à restituer la richesse sémantique et l’intelligibilité du message coranique. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21288_c9f3fb88c0cc5dd465847838c08ec647.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 نگاه‌های متقاطع اساتید و دانشجویان به دشواری‌‌های زبانی و انگیزشی در تولید نوشتاری در زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی: تحلیل همبستگی و پیامدهای آموزشی در بافت ایران. Regards croisées des enseignants et des étudiants sur les difficultés linguistiques et motivationnelles en production écrite en FLE : analyse corrélative et implications pédagogiques dans le contexte iranien 127 144 21286 10.22034/rllfut.2026.68598.1512 FR Masoumeh Mohammadi Kalan Doctorante au département de français, branche de Mashhad, Université Azad islamique, Mashhad, Iran. Sadi Jafari Kardgar Maître assistant au département de français, branche de Mashhad, Université Azad islamique, Mashhad, Iran. Alireza Ghafouri Maître assitstant au département de français, branche de Mashhad, Université Azad islamique, Mashhad, Iran Journal Article 2025 08 11 این پژوهش به بررسی دشواری‌هایی می‌پردازد که زبان‌آموزان ایرانی در نوشتن به زبان فرانسه به‌عنوان زبان خارجی با آن روبه‌رو هستند. همچنین، عوامل زمینه‌ای و آموزشی مؤثر بر عملکرد آن‌ها را تحلیل می‌کند. برخلاف مطالعات پیشین که فقط بر تحلیل متن‌ها تمرکز داشتند، این تحقیق از رویکردی ترکیبی استفاده کرده است. در این پژوهش، ده متن نوشته‌شده توسط دانشجویان، پاسخ‌های چهل زبان‌آموز به پرسش‌نامه و دیدگاه‌های دوازده استاد بررسی شده است.<br /><br /><br /><br />نتایج نشان می‌دهد که اصلی‌ترین مشکلات مربوط به کمبود واژگان، خطاهای دستوری، کمبود انگیزه و نبود منابع آموزشی مناسب است. استادان نیز بیشتر بر خطاهای زبانی تأکید کرده‌اند.<br /><br /><br /><br />همچنین مطالعه نشان می‌دهد که رابطه‌ی مثبتی بین نظم در تمرین‌ها (خواندن و انجام تکالیف) و کیفیت متن‌های نوشته‌شده وجود دارد. این نتایج بر اهمیت روش‌های آموزشی متنوع تأکید می‌کنند؛ از جمله کارگاه‌های نگارش، استفاده از منابع دیجیتال و فعالیت‌های خواندن مرتبط با نوشتن.<br /><br /><br /><br />این پژوهش در پایان راهکارهایی کاربردی برای بهبود آموزش مهارت نوشتاری در دانشگاه‌های ایران پیشنهاد می‌کند. این پژوهش به بررسی دشواری‌هایی می‌پردازد که زبان‌آموزان ایرانی در نوشتن به زبان فرانسه به‌عنوان زبان خارجی با آن روبه‌رو هستند. همچنین، عوامل زمینه‌ای و آموزشی مؤثر بر عملکرد آن‌ها را تحلیل می‌کند. برخلاف مطالعات پیشین که فقط بر تحلیل متن‌ها تمرکز داشتند، این تحقیق از رویکردی ترکیبی استفاده کرده است. در این پژوهش، ده متن نوشته‌شده توسط دانشجویان، پاسخ‌های چهل زبان‌آموز به پرسش‌نامه و دیدگاه‌های دوازده استاد بررسی شده است.<br />نتایج نشان می‌دهد که اصلی‌ترین مشکلات مربوط به کمبود واژگان، خطاهای دستوری، کمبود انگیزه و نبود منابع آموزشی مناسب است. استادان نیز بیشتر بر خطاهای زبانی تأکید کرده‌اند.<br />همچنین مطالعه نشان می‌دهد که رابطه‌ی مثبتی بین نظم در تمرین‌ها (خواندن و انجام تکالیف) و کیفیت متن‌های نوشته‌شده وجود دارد. این نتایج بر اهمیت روش‌های آموزشی متنوع تأکید می‌کنند؛ از جمله کارگاه‌های نگارش، استفاده از منابع دیجیتال و فعالیت‌های خواندن مرتبط با نوشتن.<br />این پژوهش در پایان راهکارهایی کاربردی برای بهبود آموزش مهارت نوشتاری در دانشگاه‌های ایران پیشنهاد می‌کند. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21286_2b18600aa188d3e545bf10f29c55e4c8.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 نمادگرایی روزانه‌ی زمان و جستجوی تعالی درمجموعه شعر "اشک‌ها" اثر مارسلین دبور-والمور Le symbolisme du temps dans "Les Pleurs" de Marceline Desbords-Valmore : Une lecture à travers la question du régime diurne vu par Gilbert Durand 145 164 21289 10.22034/rllfut.2026.68869.1516 FR Adel Khanyabnejad Maître assistant, département de français, Université Shahid Chamran d’Ahvaz, Ahvaz, Iran. Matin Vesal Maître assistante, département de français, Université Shahid Chamran d’Ahvaz, Ahvaz, Iran. Simin Kordeyazdi Doctorante, Département de langue et littérature françaises, Université Shahid Chamran d’Ahvaz, Ahvaz, Iran Journal Article 2025 08 28 این مقاله با هدف بررسی نمادشناسی زمان در مجموعه‌اشعار «اشک‌ها» اثر مارسلین دبور-والمور (۱۸۵۹-۱۷۸۶) نگاشته شده است. او با سبک نوشتاری لطیف و تغزلی شناخته می‌شود که عمیقاً تحت تأثیر سوگ، حس مادری و جست‌وجوی آرامش درونی قرار دارد. شعر والمور رنج را به نوعی نیروی زنده و پویا بدل می‌سازد، جایی که نیروهای بنیادین طبیعت با شور معنوی وجود انسان در گفت‌وگو هستند. دبورد-والمور با تخیل شاعرانه خویش، رنج را به نیرویی زاینده بدل می‌سازد و در پیوندی پویا میان طبیعت و معنویت، زمان را دگرگون و بازآفرینی می‌کند.<br />در این پژوهش، می‌کوشیم نشان دهیم که چگونه نمادپردازی زمان در کانون این شعرها جای می‌گیرد. با تکیه بر نظریه‌ی ساختارهای انسان‌شناختی خیال اثر ژیلبر دوران، بررسی می‌کنیم که نمادهای مرتبط با زمان چگونه جهان نمادین این شاعر را سامان می‌بخشند. پرسش اصلی ما این است که مارسلین دبورد-والمور چگونه از خلال تخیل نمادین خود، اضطراب ناشی از گذر زمان را به جست‌وجویی آرامش‌بخش و معنوی تبدیل می‌کند.<br />برای دستیابی به این هدف، شش دسته‌ی نمادین رژیم های روزانه خیال بررسی می‌شوند تا نقش تسلی‌بخش شعر او در مواجهه با زمان، سرنوشت انسانی و هراس از مرگ آشکار گردد. Cet article a pour objectif d’examiner le symbolisme du temps dans Les Pleurs de Marceline Desbordes-Valmore (1786-1859). Poétesse romantique française, elle s’est distinguée par une écriture lyrique profondément marquée par le deuil, la maternité et la quête d’apaisement intérieur. La poésie de Valmore transmute la souffrance en une vitalité organique, où les forces élémentaires de la nature dialoguent avec l’élan spirituel de l’être. Son imaginaire poétique se révèle alors comme une tension dynamique entre vitalité et temporalité transfigurée. Dans le cadre de cette recherche, nous nous interrogeons sur la manière dont le symbolisme du temps s’inscrit au cœur de cette poétique. En nous appuyant sur Les structures anthropologique de l’imaginaire développée par Gilbert Durand, nous analysons comment les symboles liés au temps structurent l’univers symbolique de la poétesse. Dans ce travail, nous nous proposons de répondre à la question de savoir comment Marceline Desbordes-Valmore transforme, à travers son imaginaire symbolique, l’angoisse liée au passage du temps en une quête spirituelle et poétique apaisante. Pour ce faire, nous analysons six catégories symboliques du régime diurne (thériomorphes, catamorphes, nyctomorphes, ascensionnels, spectaculaires et diaïrétiques), afin de mettre en lumière la fonction consolatrice de sa poésie face à la temporalité, à la condition humaine et à l’angoisse de la mort. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21289_234de3c3b31b3f5f30122ea0bdfc9f9e.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 بررسی بازنمایی نهاد ازدواج در تئاتر فمینیستی فرانسوی نیمه ی اول قرن بیست Étude de la représentation de l’institution du mariage dans le théâtre féministe français de la première moitié du XXe siècle 189 204 21285 10.22034/rllfut.2026.68303.1508 FR Zeinab Rezvantalab Professeur assistant, Département de Langue et Littérature françaises, Université de Téhéran, Téhéran, Iran. Journal Article 2025 07 25 این مقاله به بررسی بازنمایی ازدواج در تئاتر تحت تأثیر ایده‌های فمینیستی می‌پردازد. تحقیق حاضر، بر مبنای بررسی متنی طرح‌ها و نمایشنامه‌های متنوع، و با ارجاع به نظرات جامعه‌شناسان و حقوقدانان، نشان می‌دهد که نهاد ازدواج در نیمه اول قرن بیستم، نه به عنوان یک پیمان عاشقانه، بلکه به عنوان مکانیسمی در راستای از خودبیگانگی تفسیر شده، که نماد بردگی زنان یا تبدیل آنها به کالا میباشد. در واقع، تئاتر فمینیستی فرانسه، که در بافت زمینه ای رهایی زنان قرار گرفته، و متأثر از جریان‌های سوسیالیستی و آنارشیستی است، نقدی اغراق‌آمیز از ازدواج را ارائه میدهد، که منتهی به زیر سوال بردن کامل این نهاد به عنوان ابزاری برای سلطه و تنظیم اجتماعی زنان میشود. این مطالعه همچنین نقش متن ادبی را به عنوان فضایی برای به چالش کشیدن هنجارهای اجتماعی برجسته می‌کند و در مورد امکان در نظر گرفتن داستان به عنوان یک سند انسان‌شناسی یا جامعه‌شناسی تأمل می‌کند. Cet article examine la représentation théâtrale du mariage sous l’influence des idées féministes. Notre étude, basée sur la revue d’une diversité de saynètes et de pièces de théâtre, et se référant aux témoignages de sociologues et juristes, montre que l’institution du mariage est interprétée durant la première moitié du XXᵉ siècle, non comme un pacte d’amour, mais comme un mécanisme d’aliénation, symbolisant soit l’esclavage de la femme, soit sa transformation en objet de marchandise. En effet, le théâtre féministe français s’inscrivant dans un contexte d’émancipation féminine liée aux courants socialistes et anarchistes, présente une critique exagérée du mariage, voire une remise en question totale de cette institution comme instrument de domination et de régulation sociale des femmes. Cette étude permet également de souligner le rôle du texte littéraire en tant qu’espace de contestation des normes sociales, et de réfléchir sur la possibilité de prendre en considération la fiction comme document anthropologique ou sociologique. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21285_fd022d66d3f14732135070b151aa950c.pdf

Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 باززایش اجتماعی: نظریه تغییرات فرهنگی در تاریخ بشری La palingénésie sociale: la théorie des changements culturels 205 220 21280 10.22034/rllfut.2026.65746.1514 FR Arash Safarian Kalat Doctorant, Département de littérature française, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran. 0009-0008-0210-5531 Ali Abbasi Professeur, Département de littérature française, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran Journal Article 2025 08 19 مطالعه ی نظریه ی تحولات فرهنگی پیر سیمون بالانش، مبتنی بر مفهوم "پالنژنزی" یا باززایش، جایگاه این نویسنده را در تاریخ فکری قرن نوزدهم به چالش می کشد. به چه دلیل جایگاه بالانش در تاریخ فکری قرن نوزدهم به قدر کافی برجسته نشده است ؟ اطلاعات مربوط به بالانش (۱۷۷۶–۱۸۴۷) بسیار اندک است و این مساله نشان می‌دهد که جایگاه وی به درستی در زمینه خود شناخته و بررسی نشده است. به جز چند جزئیات زندگی نامه و اشاره به وی در ارتباط با اورفیسم و یا به عنوان پیشگام احتمالی ویکتور هوگو، پژوهش های اصلی در مورد آثار و نظریه‌های او همچنان معدود است. هدف این تحقیق اثبات این است که نقش بالانش در تاریخ فرهنگی، به ویژه در دوره رمانتیک و تأثیر عمده او بر فلسفه معاصر، نادیده گرفته شده است. نزد بالانش، پالنژنزی یا باززایش با دو چشم‌انداز مشخص می‌شود: اسطوره‌شناختی و اجتماعی-تاریخی. از یک سو، او الهام خود را از افسانه اورفئوس می‌گیرد، که نماد بازسازی چرخه‌ای بشریت است، جایی که هر چرخه رستاخیزی را پس از سقوط نشان می‌دهد. علاوه بر این، باززایی به عنوان یک اصل سازمان‌دهنده تاریخ بشر تلقی می‌شود و طی آن جوامع بشری مراحل تجزیه و تجدید را تجربه می‌کنند و در نتیجه پیشرفتی مداوم در جهت یک آرمان اخلاقی و معنوی را تسهیل می‌کنند. این طراحی بر اساس دیدگاه مسیحی از تاریخ است که در آن مشیت الهی بشریت را از طریق چالش‌هایش به سوی رستگاری مشترک هدایت می‌کند. در حال حاضر، اندیشه بالانش زاویه‌ای منحصربه‌فرد برای پرداختن به فلسفه تاریخی و علوم اجتماعی ارائه می‌دهد. او پیشنهاد می‌کند که تاریخ را نه صرفاً به عنوان زنجیره‌ای از رویدادها، بلکه به عنوان فرآیندی چرخه‌ای از تجدید در نظر بگیریم، که هر دوره اش حاوی بذر تکامل خود است. در دنیای امروزی که با بحران‌های مختلفی روبرو است، این دیدگاه می‌تواند در مباحث مربوط به معنای تاریخی، توانایی تاب‌آوری جوامع و جستجوی معنا در جهانی در حال راهگشا باشد. L'étude de la théorie des transformations culturelles de Pierre-Simon Ballanche, basée sur le concept de palingénésie, questionne la position de cet écrivain dans l'histoire intellectuelle du dix-neuvième siècle. Pourquoi Ballanche a-t-il été négligé dans l'histoire intellectuelle du XIXe siècle ? L'information concernant Ballanche (1776–1847) est très restreinte, ce qui suggère qu'il n'a pas été adéquatement situé dans son contexte. Hormis quelques détails biographiques et références à Ballanche en lien avec l'Orphisme et en tant que précurseur potentiel de Victor Hugo, les recherches originales sur son travail et ses théories demeurent limitées. Cette recherche a pour objectif de prouver que le rôle de Ballanche dans l'histoire culturelle, notamment pendant la période romantique et son influence majeure sur la philosophie contemporaine, a été négligé. Actuellement, la pensée de Ballanche propose un angle unique pour traiter de la philosophie historique et des sciences sociales. Elle suggère de voir l'histoire non pas simplement comme une chaîne d'événements, mais comme un processus cyclique de renouvellement, dans lequel chaque période contient les semences de sa propre évolution. Dans un monde actuel traversé par diverses crises, cette perspective peut apporter une lumière sur les discussions concernant le sens historique, la capacité de résilience des sociétés et la recherche de signification dans un univers en transformation. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21280_3dbe0796b6dd50721dc8bc3d72f489d3.pdf