دانشگاه تبریز پژوهش زبان و ادبیات فرانسه 2251-7987 13 24 2020 01 21 ادبیات متأخر: میانۀ «مرگ» و «تجدید حیات» ادبیات متأخر: میانۀ «مرگ» و «تجدید حیات» 105 114 9905 10.22034/rllfut.2020.9905 FR آبس مرزوکی دکترای زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه اسفکس، تونس Journal Article 2020 02 08 «پست مدرن»، «هایپرمدرن» یا «متأخر» صفت­هایی هستند که عموماً از دهۀ 80 قرن بیستم به این سو به ادبیات اطلاق می­شوند. این شکل نام­گذاری اشاره­ای طعنه­آمیز به یک «پایان» و یا نوعی «مرگ» را به ذهن متبادر می­کند. نه فقط مرگ هنر بلکه مرگ خودِ ادبیات، که از گذشته شروع می­شود، کدهای خود را بازنویسی می­کند و شروع دوباره­اش را اعلام می­کند. این ادبیات در واقع نوعی ادبیات بینابینی است که سعی می­کند پویایی در بازتولید را ملموس سازد با هدف تولید بازی، ایجاد دریافتی لذتبخش و یا پارودیک و در عین اینکه پس از ساختارشکنی، ساخت دوباره را توصیه می­کند. «پست مدرن»، «هایپرمدرن» یا «متأخر» صفت­هایی هستند که عموماً از دهۀ 80 قرن بیستم به این سو به ادبیات اطلاق می­شوند. این شکل نام­گذاری اشاره­ای طعنه­آمیز به یک «پایان» و یا نوعی «مرگ» را به ذهن متبادر می­کند. نه فقط مرگ هنر بلکه مرگ خودِ ادبیات، که از گذشته شروع می­شود، کدهای خود را بازنویسی می­کند و شروع دوباره­اش را اعلام می­کند. این ادبیات در واقع نوعی ادبیات بینابینی است که سعی می­کند پویایی در بازتولید را ملموس سازد با هدف تولید بازی، ایجاد دریافتی لذتبخش و یا پارودیک و در عین اینکه پس از ساختارشکنی، ساخت دوباره را توصیه می­کند. https://france.tabrizu.ac.ir/article_9905_2a421b51e9ed34c2b878aa5b51cf4944.pdf