<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه تبریز</PublisherName>
				<JournalTitle>پژوهش زبان و ادبیات فرانسه</JournalTitle>
				<Issn>2251-7987</Issn>
				<Volume>12</Volume>
				<Issue>21</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2018</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>01</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>بررسی درون مایه «ونیته» در رمان‌هایی از ویرجینیا وولف و سیدونی گبریل کولت: تابلوهای متنی</ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی درون مایه «ونیته» در رمان‌هایی از ویرجینیا وولف و سیدونی گبریل کولت: تابلوهای متنی</VernacularTitle>
			<FirstPage>51</FirstPage>
			<LastPage>65</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">7755</ELocationID>
			
			
			<Language>FR</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>شفیقه</FirstName>
					<LastName>کیوان</LastName>
<Affiliation>دانشجوی دکترای ادبیات تطبیقی، دانشگاه ژان مولن لیون III فرانسه</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>فلورانس</FirstName>
					<LastName>گودو</LastName>
<Affiliation>استاد ادبیات و ادبیات تطبیقی، دانشگاه ژان مولن لیون III فرانسه</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2018</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>12</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>مضمون «ونیته» یا گذر عمر که در تابلوهای نقاشی دیده می‌شود، در ادبیات نیز برای اغنای متن و همچنین بازتاب افکار و مشغله‌های ذهنی شخصیت ها به چشم می‌خورد. منظور از «ونیته» نقاشی‌هایی است که بیننده را به تأمل بر مرگ، گذر عمر و طبیعت فانی دنیا دعوت می‌کند. در این تابلوها نمادهای خاصی برای القای این درون مایه به چشم می‌خورند. ونوس یا هر زنی که خود را در آینه برانداز می‌کند، ساعت شنی که ناپایداری زمان را یادآور می‌شود و جمجمه­ای که مرگ را احضار می‌کند از جمله نمادهای غالب در تابلوهای «ونیته» هستند. در این مقاله برآنیم تا به مطالعه اقتباس‌های ادبی از موتیف‌های تابلوهای «ونیته» در آثار ویرجینیا وولف و سیدونی گبریل کولت بپردازیم. حساسیت و تأمل شخصیت‌های اصلی رمان‌های «خانم دالووی» ،«شری» و «پایان شری» بر گذر زمان و مرگ، ما را بر آن داشت که در این پژوهش نشان دهیم که وولف و کولت چگونه در عصر مدرن تابلوهای «ونیته» خود را قلم زده‌اند.</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FR">مضمون «ونیته» یا گذر عمر که در تابلوهای نقاشی دیده می‌شود، در ادبیات نیز برای اغنای متن و همچنین بازتاب افکار و مشغله‌های ذهنی شخصیت ها به چشم می‌خورد. منظور از «ونیته» نقاشی‌هایی است که بیننده را به تأمل بر مرگ، گذر عمر و طبیعت فانی دنیا دعوت می‌کند. در این تابلوها نمادهای خاصی برای القای این درون مایه به چشم می‌خورند. ونوس یا هر زنی که خود را در آینه برانداز می‌کند، ساعت شنی که ناپایداری زمان را یادآور می‌شود و جمجمه­ای که مرگ را احضار می‌کند از جمله نمادهای غالب در تابلوهای «ونیته» هستند. در این مقاله برآنیم تا به مطالعه اقتباس‌های ادبی از موتیف‌های تابلوهای «ونیته» در آثار ویرجینیا وولف و سیدونی گبریل کولت بپردازیم. حساسیت و تأمل شخصیت‌های اصلی رمان‌های «خانم دالووی» ،«شری» و «پایان شری» بر گذر زمان و مرگ، ما را بر آن داشت که در این پژوهش نشان دهیم که وولف و کولت چگونه در عصر مدرن تابلوهای «ونیته» خود را قلم زده‌اند.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ونیته</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">گذرعمر</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مرگ</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ویرجینیا وولف</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سیدونی گبریل کولت</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://france.tabrizu.ac.ir/article_7755_e896a19f69bfe28b73756aa30c931ebb.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
