Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 9 16 2016 01 21 مکانیسم‌های زبانی در ازدواج فیگارو اثر بومارشه Des mécanismes langagiers dans Le Mariage de Figaro de Beaumarchais 21 39 4451 FR Mahdi Afkhaminia Maître de Conférences, Université de Tabriz Naïmé Karimlou Doctorante en langue et littérature françaises Journal Article 2016 02 01 <span lang="AR-SA"><span style="font-size: medium;">این مقاله به بررسی "زبان و مکانیسم های آن" در یکی از کمدی های معروف بومارشه ازدواج فیگارو می پردازد. نمایش نامه ای که قبل از هرچیز، با یکی از ابزار گفتاری که همان تک گویی مشهور قهرمان داستان، فیگارو، میباشد، اثری انقلابی لقب گرفته است. خواهیم دید که طنز کلامی در این اثر، از خلالِ بازی با کلمات، کنایه ها، تلمیحات و تراکمِ واژگان صورت میگیرد و طنز فراکلامی به ویژه در نواگفتارها و در طنز حرکات پدیدار میشود. علی رغم اینکه جنبه ی طنز بودن گفتار در این اثر، بر جنبه ی تراژیک آن مستولی است اما همین جنبه ی کم پیدای تراژیک که در عبارات جسورانه ی شخصیتهای داستان نمایان میشود قادر است به اندازه ی جنبه ی طنز آن و یا حتی بیشتر، در وجود مخاطبِ صحنه­های طنز تاثیر بگذارد. شادابی و تحرک زبان نیز از ویژگی های بارز این اثر است که اساسا در سایر آثارِ مجموعه ی سه گانه ی بومارشه نیز به چشم میخورد و در این مقاله بخشی را به مطالعه ی این پویایی کلامی در اثرِ مذکور، اختصاص داده ایم.</span></span> Cet article essaie d’aborder « le langage et ses mécanismes » dans l’une des fameuses comédies de Beaumarchais, <em>Le Mariage de Figaro</em> qui est considéré révolutionnaire, avant tout par l’un des éléments de la parole, le célèbre monologue de Figaro qui joue un rôle primordial dans le déroulement de l’aspect tragique de la pièce où le comique verbal se fait généralement à travers les jeux de mots, les sous-entendus, les mots d’esprits et l’accumulation et celui de paraverbal se manifeste précisément dans les éléments prosodiques et le comique gestuel.  Bien que l’aspect comique de la parole prévale dans cette pièce, contre son aspect tragique, celui-ci marque clairement l’esprit du spectateur, en particulier par les morceaux de bravoure qui sont les tirades et les monologues. Ainsi, les dialogues, les apartés et les stichomythies concourent-ils au dynamisme et à la vitalité du langage chez Beaumarchais et nous montrent à quel point les mots s’y battent en liberté. https://france.tabrizu.ac.ir/article_4451_878743d860d33232dfd82227ee27a89c.pdf