دانشگاه تبریز پژوهش زبان و ادبیات فرانسه 2251-7987 9 16 2016 01 21 این جهان وجهان فرازمینی در شاهنامه و رُمانس‌های آرتوری : قلعۀ گرآل و شهرگنگ دژ این جهان وجهان فرازمینی در شاهنامه و رُمانس‌های آرتوری : قلعۀ گرآل و شهرگنگ دژ 1 19 4446 FR آندیا عبائی استاد حق التدریس دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2016 02 01 <em><span lang="AR-SA"><span style="font-size: medium;">شاهنامه</span></span></em><span lang="AR-SA"><span style="font-size: medium;"> فردوسی و </span><em><span style="font-size: medium;">رُمانس­های آرتوری</span></em><span style="font-size: medium;"> (مجموعه داستانهای قرون وسطی) هر دو از نوع کتاب حماسی و شوالیه گری هستند که کارهای بزرگ قهرمانانِ آرکتیپی در جامعه ای اشرافی را به تصویر می کشند. در هر دوِ این سنت های روایی عناصر شگفت انگیز و حتی واقعیتی خارق العاده را می یابیم که با نبردهای پهلوانان آمیخته شده است. این واقعیت خارق العاده به صورت شهر یا قلعه ای با ویژگیهای سحرآمیز ظاهر می شود که دستیابی به آن مشکل است. این مقاله به مقایسۀ دو مضمون اصلی (یعنی شهر گنگ دژ در </span><em><span style="font-size: medium;">شاهنامه</span></em><span style="font-size: medium;"> و قلعۀ گرآل در </span><em><span style="font-size: medium;">رمانسهای آرتوری</span></em><span style="font-size: medium;">) می پردازد و نشان می دهد که این دو متن در بازنمایی ادبیِ برخی واقعیات فرازمینی، دارای نقاط مشترکی هستند. بدین ترتیب می توانیم جهان فرازمینی را در ادبیات رده بندی کنیم : از نظر جغرافیایی، حد و مرز این مکانهای خارق العاده گنگ و تخیلی است؛ برای رسیدن به آنها باید از یکی از عناصر طبیعت، به ویژه آب عبور کرد (رودخانه، دریا یا دریاچه)؛ جهان فرازمینی خارج از فضا، زمان و شرایط عادی واقعیت زمینی است؛ در آخر این جهان برای قهرمانان یک مرحله آزمونی یا مکان وحی به حساب می آید.</span></span> <em><span lang="AR-SA"><span style="font-size: medium;">شاهنامه</span></span></em><span lang="AR-SA"><span style="font-size: medium;"> فردوسی و </span><em><span style="font-size: medium;">رُمانس­های آرتوری</span></em><span style="font-size: medium;"> (مجموعه داستانهای قرون وسطی) هر دو از نوع کتاب حماسی و شوالیه گری هستند که کارهای بزرگ قهرمانانِ آرکتیپی در جامعه ای اشرافی را به تصویر می کشند. در هر دوِ این سنت های روایی عناصر شگفت انگیز و حتی واقعیتی خارق العاده را می یابیم که با نبردهای پهلوانان آمیخته شده است. این واقعیت خارق العاده به صورت شهر یا قلعه ای با ویژگیهای سحرآمیز ظاهر می شود که دستیابی به آن مشکل است. این مقاله به مقایسۀ دو مضمون اصلی (یعنی شهر گنگ دژ در </span><em><span style="font-size: medium;">شاهنامه</span></em><span style="font-size: medium;"> و قلعۀ گرآل در </span><em><span style="font-size: medium;">رمانسهای آرتوری</span></em><span style="font-size: medium;">) می پردازد و نشان می دهد که این دو متن در بازنمایی ادبیِ برخی واقعیات فرازمینی، دارای نقاط مشترکی هستند. بدین ترتیب می توانیم جهان فرازمینی را در ادبیات رده بندی کنیم : از نظر جغرافیایی، حد و مرز این مکانهای خارق العاده گنگ و تخیلی است؛ برای رسیدن به آنها باید از یکی از عناصر طبیعت، به ویژه آب عبور کرد (رودخانه، دریا یا دریاچه)؛ جهان فرازمینی خارج از فضا، زمان و شرایط عادی واقعیت زمینی است؛ در آخر این جهان برای قهرمانان یک مرحله آزمونی یا مکان وحی به حساب می آید.</span></span> https://france.tabrizu.ac.ir/article_4446_56efa6ceb6ca4fcec1f835205389c614.pdf