Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 19 36 2026 02 25 باززایش اجتماعی: نظریه تغییرات فرهنگی در تاریخ بشری La palingénésie sociale: la théorie des changements culturels 205 220 21280 10.22034/rllfut.2026.65746.1514 FR Arash Safarian Kalat Doctorant, Département de littérature française, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran. 0009-0008-0210-5531 Ali Abbasi Professeur, Département de littérature française, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran Journal Article 2025 08 19 مطالعه ی نظریه ی تحولات فرهنگی پیر سیمون بالانش، مبتنی بر مفهوم "پالنژنزی" یا باززایش، جایگاه این نویسنده را در تاریخ فکری قرن نوزدهم به چالش می کشد. به چه دلیل جایگاه بالانش در تاریخ فکری قرن نوزدهم به قدر کافی برجسته نشده است ؟ اطلاعات مربوط به بالانش (۱۷۷۶–۱۸۴۷) بسیار اندک است و این مساله نشان می‌دهد که جایگاه وی به درستی در زمینه خود شناخته و بررسی نشده است. به جز چند جزئیات زندگی نامه و اشاره به وی در ارتباط با اورفیسم و یا به عنوان پیشگام احتمالی ویکتور هوگو، پژوهش های اصلی در مورد آثار و نظریه‌های او همچنان معدود است. هدف این تحقیق اثبات این است که نقش بالانش در تاریخ فرهنگی، به ویژه در دوره رمانتیک و تأثیر عمده او بر فلسفه معاصر، نادیده گرفته شده است. نزد بالانش، پالنژنزی یا باززایش با دو چشم‌انداز مشخص می‌شود: اسطوره‌شناختی و اجتماعی-تاریخی. از یک سو، او الهام خود را از افسانه اورفئوس می‌گیرد، که نماد بازسازی چرخه‌ای بشریت است، جایی که هر چرخه رستاخیزی را پس از سقوط نشان می‌دهد. علاوه بر این، باززایی به عنوان یک اصل سازمان‌دهنده تاریخ بشر تلقی می‌شود و طی آن جوامع بشری مراحل تجزیه و تجدید را تجربه می‌کنند و در نتیجه پیشرفتی مداوم در جهت یک آرمان اخلاقی و معنوی را تسهیل می‌کنند. این طراحی بر اساس دیدگاه مسیحی از تاریخ است که در آن مشیت الهی بشریت را از طریق چالش‌هایش به سوی رستگاری مشترک هدایت می‌کند. در حال حاضر، اندیشه بالانش زاویه‌ای منحصربه‌فرد برای پرداختن به فلسفه تاریخی و علوم اجتماعی ارائه می‌دهد. او پیشنهاد می‌کند که تاریخ را نه صرفاً به عنوان زنجیره‌ای از رویدادها، بلکه به عنوان فرآیندی چرخه‌ای از تجدید در نظر بگیریم، که هر دوره اش حاوی بذر تکامل خود است. در دنیای امروزی که با بحران‌های مختلفی روبرو است، این دیدگاه می‌تواند در مباحث مربوط به معنای تاریخی، توانایی تاب‌آوری جوامع و جستجوی معنا در جهانی در حال راهگشا باشد. L'étude de la théorie des transformations culturelles de Pierre-Simon Ballanche, basée sur le concept de palingénésie, questionne la position de cet écrivain dans l'histoire intellectuelle du dix-neuvième siècle. Pourquoi Ballanche a-t-il été négligé dans l'histoire intellectuelle du XIXe siècle ? L'information concernant Ballanche (1776–1847) est très restreinte, ce qui suggère qu'il n'a pas été adéquatement situé dans son contexte. Hormis quelques détails biographiques et références à Ballanche en lien avec l'Orphisme et en tant que précurseur potentiel de Victor Hugo, les recherches originales sur son travail et ses théories demeurent limitées. Cette recherche a pour objectif de prouver que le rôle de Ballanche dans l'histoire culturelle, notamment pendant la période romantique et son influence majeure sur la philosophie contemporaine, a été négligé. Actuellement, la pensée de Ballanche propose un angle unique pour traiter de la philosophie historique et des sciences sociales. Elle suggère de voir l'histoire non pas simplement comme une chaîne d'événements, mais comme un processus cyclique de renouvellement, dans lequel chaque période contient les semences de sa propre évolution. Dans un monde actuel traversé par diverses crises, cette perspective peut apporter une lumière sur les discussions concernant le sens historique, la capacité de résilience des sociétés et la recherche de signification dans un univers en transformation. https://france.tabrizu.ac.ir/article_21280_3dbe0796b6dd50721dc8bc3d72f489d3.pdf