دانشگاه تبریز پژوهش زبان و ادبیات فرانسه 2251-7987 18 33 2024 09 19 تربیت مدرسان در استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات در کلاس‌های مجازی: مورد مدرسان زبان فرانسه در آموزشگاه‌های زبان در ایران تربیت مدرسان در استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات در کلاس‌های مجازی: مورد مدرسان زبان فرانسه در آموزشگاه‌های زبان در ایران 126 150 18499 10.22034/rllfut.2024.60924.1435 FR مرضیه مهرابی گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده زبان ها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. اکبر عبداللهی گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده زبان ها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. نگار عرب ندوی زرندی گروه زبان فرانسه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. Journal Article 2024 03 15 مقالۀ پیش‌رو به بررسی ویژگی‌های دورۀ بهینه تربیت مدرس، مختص مدرسان ایرانی زبان فرانسه جهت استفاده از فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات در کلاس‌های مجازی می‌پردازد. بنابراین، با به کارگیری روش توصیفی، تلاش شده تا سطح آموزشی مدرسان ایرانی جهت تدریس در کلاس‌های مجازی و نیز رویۀ آنها در استفاده از ابزارهای فناورانه در این گونه کلاس‌ها، بررسی شود. بدین منظور، 30 ویدئوی ضبط شده از جلسه‌های کلاس 12 مدرس زبان فرانسه مشاهده شده و نیز با ۱۵ مدرس ایرانی زبان فرانسه، مصاحبه صورت گرفته است. تحلیل داده‌های گردآوری‌شده با به کارگیری پژوهش تولیدی، بر اساس جدول مشاهدۀ کلاس و تحلیل مصاحبه، به روش کیفی صورت گرفته است. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که غالب مدرسان ایرانی به میزان کافی برای تدریس در کلاس‌های مجازی آموزش ندیده‌اند. استفاده از فناوری در کلاس‌های ایشان، در برخی موارد صرفاً به منظور جلب توجه زبان‌آموزان به محتوا و یا مشابه‌سازی فضای کلاس مجازی با کلاس حضوری است. با این حال، در کلاس‌های مدرسان دوره‌دیده، فناوری در خدمت ایجاد تعامل در کلاس مجازی و بهینه‌سازی تدریس است. در نهایت، حسب چارچوب نظری و پژوهش میدانی به عمل آمده، ویژگی‌های دورۀ تربیت مدرسان مختص کلاس‌های مجازی استخراج و سناریوی آموزشی ویژۀ این دست کلاس‌ها برای مدرسان ایرانی زبان فرانسه پیشنهاد شده است. مقالۀ پیش‌رو به بررسی ویژگی‌های دورۀ بهینه تربیت مدرس، مختص مدرسان ایرانی زبان فرانسه جهت استفاده از فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات در کلاس‌های مجازی می‌پردازد. بنابراین، با به کارگیری روش توصیفی، تلاش شده تا سطح آموزشی مدرسان ایرانی جهت تدریس در کلاس‌های مجازی و نیز رویۀ آنها در استفاده از ابزارهای فناورانه در این گونه کلاس‌ها، بررسی شود. بدین منظور، 30 ویدئوی ضبط شده از جلسه‌های کلاس 12 مدرس زبان فرانسه مشاهده شده و نیز با ۱۵ مدرس ایرانی زبان فرانسه، مصاحبه صورت گرفته است. تحلیل داده‌های گردآوری‌شده با به کارگیری پژوهش تولیدی، بر اساس جدول مشاهدۀ کلاس و تحلیل مصاحبه، به روش کیفی صورت گرفته است. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که غالب مدرسان ایرانی به میزان کافی برای تدریس در کلاس‌های مجازی آموزش ندیده‌اند. استفاده از فناوری در کلاس‌های ایشان، در برخی موارد صرفاً به منظور جلب توجه زبان‌آموزان به محتوا و یا مشابه‌سازی فضای کلاس مجازی با کلاس حضوری است. با این حال، در کلاس‌های مدرسان دوره‌دیده، فناوری در خدمت ایجاد تعامل در کلاس مجازی و بهینه‌سازی تدریس است. در نهایت، حسب چارچوب نظری و پژوهش میدانی به عمل آمده، ویژگی‌های دورۀ تربیت مدرسان مختص کلاس‌های مجازی استخراج و سناریوی آموزشی ویژۀ این دست کلاس‌ها برای مدرسان ایرانی زبان فرانسه پیشنهاد شده است. https://france.tabrizu.ac.ir/article_18499_a91c38be7e0df1d481f95a6dd84e037e.pdf