Université de Tabriz Recherches en Langue et Littérature Françaises 2251-7987 17 31 2023 08 23 قدرت بلاغی نویسندگی شاعرانه در ایمه سزر و فرانسیس پونگ Le Pouvoir Rhétorique de L’Écriture Poétique Chez Aimé Césaire et Francis Ponge 81 100 16878 10.22034/rllfut.2023.57442.1403 FR Rolland Dieudonné Dieudonné Mpamé L’Université Paris-Ouest, Nanterre-La Défense, Paris, France. Jean-Michel Maulpoix L'Université Paris-3, Sorbonne Nouvelle, Paris, France. Journal Article 2023 07 08 هدف این مقاله بررسی قدرت ذاتی نوشتار در ایمه سزر و فرانسیس پونگ در درهم آمیختگی گفتمان شاعرانه و بلاغی است که حول اثربخشی گفتار بیان شده است، یعنی عملکرد زبان کلامی که به عنوان کنش درک می شود. این امر بر اساس بعد عملگرایانه گفتار است تا آنجا که منجر به عمل در شنونده/خواننده می شود. در واقع، هم به صورت شفاهی و هم به صورت نوشتاری، به عقیده پونگ، گفتار به کسانی که از آن استفاده می‌کنند «قدرت زمانی و بی‌زمان» می‌دهد (پونگ، هزار و نهصد ونود و نه ، صد و هفتاد و شش ) که می‌تواند حالت ذهنی کسانی را که خود را در معرض بیان آن قرار می‌دهند، اصلاح کند. سزر، به نوبه خود، شعر خود را از منظر «نوشته ای زیبا از خشم» توسعه داد (سزر، دو هزار وشش، چهارصد و چهل و هفت)، که تأثیرگذاری آن از چیدمان شخصیت ها بر روی یک تکیه نشات می گیرد. بنابراین، این دو نویسنده، گفتمان شاعرانه را گفتاری می‌دانند که با قدرت‌های بلاغی زبان سرمایه‌گذاری شده است و قادر است با تغییر واقعیت بر جهان عمل کند. Le présent article vise à examiner le pouvoir inhérent à l’écriture chez Aimé Césaire et Francis Ponge dans l’imbrication des discours poétique et rhétorique articulés autour de l’efficace de la parole, c’est-à-dire le fonctionnement du langage verbal appréhendé comme action. Celle-ci s’adosse à la dimension pragmatique de la parole en tant qu’elle porte à agir sur l’auditeur et le lecteur. En effet, à l’oral comme à l’écrit, estime Ponge, la parole procure à ceux qui l’utilisent, « le pouvoir temporel et intemporel » capable de modifier l’état d’esprit de ceux qui s’exposent à sa profération. Césaire, lui, a élaboré sa poétique dans l’optique d’une « écriture belle de rage », dont l’efficace émane du tracé des caractères sur un support. Les deux auteurs conçoivent donc le discours poétique comme une parole investie des pouvoirs rhétoriques du langage, capables d’agir sur le monde en modifiant les consciences et le réel. https://france.tabrizu.ac.ir/article_16878_84dd764827ee674ec40c4a86ae804a77.pdf